EVE'S EYES 2005 Aralık - 2006 Ocak

Çikolatayı Seviyorum - düzeltme

2006-01-10T21:34:00.000+02:00

Çikolatayı Seviyorum yazımda Nestle firması için yanlışlıkla 'İsveç' yazmışım. Yazının ana formatındaki bir hata nedeniyle düzeltmeyi metin üzerinde yapamadım. Nestle - İsviçrelidir.

( Yandaki resmin konu ile hiçbir ilgisi yoktur. Sadece hoşuma gitti, koydum.)

Önümüzdeki 15 Yıl İçinde Yapmak İstediğim 23 Şey

2006-01-09T00:02:00.000+02:00

1. Beraber yaşlanabileceğim, benimle kendini paylaşacak, benim kendimi paylaşabileceğim hayat arkadaşı aşığım ile aile kurmayı istiyorum.
2. İki çocuğumuz olmasını ve onları düşünebilen, çalışkan, ülkesine bağlı, üretken birer birey olarak yetiştirmek istiyorum.
3. Yazı yazmaya devam etmek istiyorum.
4. Bütün dünyayı dolaşmak istiyorum.
5. İş hayatımın sürprizlerle dolu ve sürekli yükselen bir başarı grafiği ile devam etmesini istiyorum.
6. Evimin doğanın içinde ve su kenarında olmasını istiyorum.
7. Uzun yürüyüşlere çıkmak istiyorum.
8. Sanat Tarihi üzerine çalışmalarıma devam etmek istiyorum.
9. Kütüphanemi genişletmek istiyorum.
10. Otomobil kullanmak istiyorum.
11. Beden ve diş sağlığımın bozulmamasını istiyorum.
12. Batman'daki manevi kardeşim Nilüfer'in eğitimini tamamlamasını ve çalışan, üreten bir Türk vatandaşı olmasını istiyorum.
13. Başak'ın mutlu, Eda'nın çok başarılı olmasını istiyorum.
14. Anne ve babamın bol bol gezmelerini ve sağlıklı olmalarını istiyorum.
15. Alp'in başarılı olmasını ve mutlu bir aile kurmasını istiyorum.
16. Anneanne ve babannemin en az 15 yıl daha yaşayarak, 100 yaşını bulmalarını istiyorum.
17. Reyhan, Mehtap, Ayşe, Sevil, Deniz, Simin, Meltem, Müge Hanım, Azzie ile olan arkadaşlığımın devamlılığını ve bir masa başında toplu yemek yiyerek beraber geçen yıllarımızı kah gülerek, kah buruk anmak istiyorum.
18. Şarabın derinlerinde dolaşabilmeyi istiyorum.
19. Ailemle tiyatro ve konserlere gitmek istiyorum.
20. Çocuklarımın bir müzik enstrümanını kullanabilir olmalarını, yazı ve güzel sanatları sevmelerini istiyorum.
21. Her zaman teknoloji dostu olmak istiyorum.
22. Uzay seyahati için rezervasyonumu yaptırmış olmak istiyorum.
23. Türkiye'nin Atatürk'ün vizyonu doğrultusunda laik, gelişmiş, demokratik ve saygın bir ülke kimliğine sahip olmasını istiyorum.

Birgün Bütün Dünya FENERBAHÇE'li Olacak !!!

2006-01-08T22:52:00.000+02:00

Kültür Bilincini Geliştirme Vakfı Seminerleri

2006-01-08T00:36:00.000+02:00

Kültür Bilincini Geliştirme Vakfı'nın Şubat- Mart - Nisan Ayları

Tarih, Arkeoloji ve Sanat Seminerleri

(bütün dersler 19:00-21:00 saatleri arasında belirtilen günlerde yapılmaktadır. )

Ocak sonu itibariyle başlayıp Şubat ayı boyunca devam edecekler:

Hıristiyanlık - Doç Dr. Kürşat Demirci - Salı günleri - 12 Saat/6 hafta
Çağımızın Sanatı - Doç Dr. Uşun Tükel - Çarşamba günleri - 8 Saat / 4 hafta
Bizans'ta Günlük Yaşam - Sanat Tarihçi Hayri Fehmi Yılmaz - Çarşamba günleri - 10 Saat/ 5 hafta
Osmanlı Boruğundan Günümüze Mimarlık Tarihi - Prof Dr. Afife Batur - Perşembe günleri -10 saat/ 5 hafta
Rusya'da Kültür ve Yaşam( Çarlık Rusya'sına Bakış ) - Doç Dr. Erhan Büyükakıncı - Perşembe günleri - 8 saat / 4 hafta
Ne Olacak Bu Kainatın Hali ? - Ömer Madra - Pazartesi günleri - 6 saat / 3 hafta

Şubat sonu başlayıp Mart ayı boyunca devam edecekler :

Anadolu Uygarlıkları - Prof. Dr. Mehmet Özdoğan - Pazartesi günleri - 10 saat / 5 hafta
Çağımızın Sanatı - Doç. Dr. Uşun Tükel - Çarşamba günleri - 8 saat / 4 hafta
Rusya'da Kültür ve Yaşam II ( Rusya'da Politika ve Sanat ) - Doç Dr. Erhan Büyükakıncı - Perşembe günleri - 10 saat / 5 hafta
Osmanlı'da Kurumlar ve Kültür - Doç. Dr. Murat Belge - Perşembe günleri - 8 saat / 4 hafta
Müslümanlık - Doç Dr. Kürşat Demir - Salı günleri - 16 saat / 8 hafta
Mısır Tarihi - Turgay Tuna - Salı günleri - 8 saat / 4 hafta
Osmanlı Toplumunda Gündelik Hayat - Ekrem Işın - Pazartesi günleri - 10 saat / 5 hafta

Mart sonu başlayıp Nisan ayı boyunca devam edeceler :

Çağımızın Sanatı - III - Doç Dr. Uşun Tükel - Çarşamba günleri - 8 saat / 4 hafta
Rusya'da Kültür ve Yaşam ( Sovyetlerden Günümüze Rusya ve Sanat ) - Doç. Dr. Erhan Büyükakıncı - Perşembe günleri - 10 saat / 5 hafta

Detaylı bilgi için www.kulturbilinci.org

Fest Travel 2006 / I İstanbul Günlük Gezi Programı

2006-01-07T23:05:00.000+02:00

Fest Travel 2006 yılı birinci dönem İstanbul Günlük Gezi Programını göndermiş;

Ocak 2006
21 Ocak Cumartesi / Köşe Bucak Haliç - Öğr. Gör. Sezai Gülşen
22 Ocak Pazar / Adım Adım Beyoğlu II - Pro. Reh. Turgay Tuna

28 Ocak Cumartesi / Tophane - Cihangir - Sanat Tarihçisi Hayri Fehmi Yılmaz
29 Ocak Pazar/Kariye Müzesi,Tekfur Sarayı'ndan Fethiye Camii'ne Bizans-Osmanlı Yapıları-ProRh.Deniz Yalav

Şubat 2006
4 Şubat Cumartesi/ İstanbul'da Hat Sanatı Örnekleri- Sanat Tarhiçisi Cihan Özsayıner
5 Şubat Pazar / Topkapı Sarayı ve Harem'de Gezi - Pro. Reh. Deniz Yalav

11 Şubat Cumartesi / İstanbul'da Mimar Sinan Yapıları - Sanat Tarihçisi Dr. Deniz Esemenli
12 Şubat Pazar / Adım Adım Beyoğlu - I - Öğr. Gör. Sezai Gülşen

18 Şubat Cumartesi / Osmanlı Dönemi Hıristiyan Dini Mimarisi - Sanat Tarihçisi Hayri Fehmi Yılmaz
18 Şubat Cumartesi / Aksaray - Yedikula - Sanat Tarihçisi Dr Deniz Esemenli
19 Şubat Pazar / Zeyrek - Sülamaniye - Sanat Tarhiçisi Hayri Fehmi Yılmaz

25 Şubat Cumartesi / Ortaköy'den Sadberk Hanım Müzesi'ne Kadar Kıyı Kıyı Boğaz/Öğr. Gör. Sezai Gülşen
26 Şubat Pazar /Arkeoloji Müzesi I - Pro Reh. Deniz Yalav

Mart 2006
4 Mart Cumartesi / Sarayburnu'ndan Kadırgaya - Sanat Tarihçisi Hayri Fehmi Yılmaz
4 Mart Cumartesi / İstanbul'un Hanları ve Çarşıları - Sanat Tarihçisi Dr. Deniz Esemenli
5 Mart Pazar / Surlar ve Kapılar - Sanat Tarihçisi Hayri Fehmi Yılmaz

11 Mart Cumartesi / İstanbul'da Sebiller ve Çeşmeler - Sanat Tarihçisi Hayri Fehmi Yılmaz
11 Mart Cumartesi / Belgrad Ormanı Florası - Atatürk Arboretumu - Orm. Yük. Müh. Necmi Aksoy
12 Mart Pazar / Tarihi Yarımada : Sultanahmet ve Çevresi - Pro .Reh. Deniz Yalav

18 Mart Cumartesi / İstanbul'da Mimar Sinan Yapıları - II - Sanat tarihçisi Dr. Deniz Esemenli
18 Mart Cumartesi / Sapanca Gölü - Maşukiye - Kartepe - Orm. Yük. Müh. Necmi Aksoy
19 Mart Pazar / Kumkapı - Samatya - Pro Reh. Turgay Tuna

25 Mart Cumartesi / Arkeoloji Müzesi II - Pro Reh. Deniz Yalav
25 Mart Cumartesi / Çilingoz - Malatra - Kastro ( Kasatura ) Koyları - Longos Ormanları - Kıyıköy - Orm Yük Müh. Necmi Aksoy
26 Mart Pazar / İstanbul'da Tekkeler ve Mevlevihaneler - Doç Dr. Kürşat Demirci

Nisan 2006
1 Nisan Cumartesi / İznik - Öğr. Gör. Sezai Gülşen
1 Nisan Cumartesi / Heybeliada - Sanat Tarihçisi Dr. Vera Bulgurlu
2 Nisan Pazar / Kayıp Bir Demiryolunun İzinde...Kağıthane- Sadabat-Kemerburgaz - Hüseyin Irmak
2 Nisan Pazar / İstanbul Koruları Florası - II : Avrupa Yakası - Orm Yük. Müh. Necmi Aksoy

8 Nisan Cumartesi / Beyazıt - Çarşıkapı - Gedikpaşa - Sanat Tarihçisi Hayri Fehmi Yılmaz
8 Nisan Cumartesi / Kefken - Kerpe - Kandıra - Orm Yük. Müh. Necmi Aksoy
9 Nisan Pazar / Tarlabaşı - Kurtuluş - Sanat Tarihçisi Hayri Fehmi Yılmaz

15 Nisan Cumartesi / Büyükada - Sanat Tarihçisi Dr. Vera Bulgurlu
15 Nisan Cumartesi /Eminönü'nden Divanyolu'na - Sanat Tarihiçisi Dr. Deniz Esemenli
16 Nisan Pazar / Fetih "Ya da" Düşüş; Fatih'in İstanbul'u Yeniden Kurgulaması- Faruk Pekin

22 Nisan Cumartesi / Geçmişten Bugüne Adım Adım Babıali - Fahri Aral
22 Nisan Cumartesi / İstanbul'da Suyun Öyküsü - Arkeolog Celal Kolay
23 Nisan Pazar / Üsküdar'dan Anadolu Kavağı'na Kıyı Kıyı Boğaz - Öğr. Gör. Sezai Gülşen

29 Nisan Cumartesi / Taşların Gizemli Dünyasında Yolculuk ( Taş Toplama Gezisi) - Maden Yük. Müh. Dr. Vecihi Gürkan
29 Nisan Cumartesi / Edirne - Sanat Tarihçisi Dr. Deniz Esemenli
30 Nisan Pazar / Boğaziçi Yalıları - Doç Dr. Murat Belge

www.festtravel.com

Romeo ve Juliet'in Şehri : VERONA

2006-01-07T20:55:00.000+02:00

İtalya'da Veneto Bölgesinin Venedik'ten sonra ikinci büyük şehri olan VERONA'nın büyük ünü Romeo ve Juliet'in vatanı olmasından geliyor.

Şehrin merkezindeki anfi tiyatro "Arena" MS 1.-3. yy. arasında görmüş olduğumuz son formuna ulaşmış. 22 bin seyirci kapasiteli tiyatro Roma döneminin de en büyük tiyatrolarından.

Günümüzde Arena hala İtalya'daki en önemli opera eserlerine, en ünlü opera sanatçılarına ve diğer sanatsal etkinliklere ev sahipliği yapıyor.

Bunca resmin nedeni benim hiçbir etkinliğe denk gelmemiş olmamdan kaynaklı üzüntüdür. :(

Acaba Juliet'in balkonunun altında Romeo kaç gece sabahlamış, ne serenatlar yapmıştı?

Balkonun altındaki avluda Juliet'in heykeli var. Elinizi Juliet'in göğsüne koyup fotograf çektirmek gelenek. E tabii biz de geleneğe uyduk fotograf çektik ancak skan edilmediği için şu an buraya koyamıyorum. Ayrıca balkonun altındaki kapıdan içeri girerek salona adak bırakabiliyorsunuz. Hmmmm ben bıraktım, hiçbişey olmadı !!!!. Bu konuda bir kaynakça şöyle diyor:

ヴェローナを知らなくても、シェークスピアの「ロミオとジュリエット」という物語の名前は聞いたことがあるのではないでしょうか。そう、ここヴェローナは「ロミオとジュリエット」のモデルになった家があるという事でとても有名です。今もジュリエッターの家を訪れる観光客のは絶えることがありません。さすが恋愛に対する人々の関心・パワーといったものは、万国共通のようです。ちなみに上の写真は、ロミオとジュリエットが愛を語り合ったかの有名なバルコニーです。

.............ya işte böyle. Anlayan anladı. Anlamayanlar otursun Çince çalışsın. :):):) Ha Ha Ha.

Eski şehirin dar Mazzini ve Cappello caddeleri ( bu iki cadde üzerinde her türlü "marka" konfeksiyon, deri, mücevherat, ayakkabı vs. dükkanlarını bulabilirsiniz) 14. yy dan kalma Maffei Sarayı'nın, Lamberti Kulesi, Madonna Çeşmesi, Gardello Kulesi ve Tüccarların Evi'nin bulunduğu açık hava pazarı görünümündeki Erbe Meydanına açılıyor.

ÇİKOLATAYI SEVİYORUM

2006-01-06T20:33:00.000+02:00

"Çikolatayı sevmiyorum" diyen kaç kişi olabilir sizce şu dünyada? Dünyada en çok sevilen yiyecek maddeleri sıralaması yapılsa eminim ilk üçe girer çikolata.

Çikolatanın ana hammaddesi kakao çekirdeğidir. Kakao çekirdeği Aztek'ler ile başlar. Aztek yerlileri kakaoyu kutsal kabul ederek ‘theobroma – tanrının yiyeceği’ adını verdikleri taştan yapılmış tanrılarına sunarlardı. İspanyolların Amerika kıtasını keşfi sonrasında 1544 yılında Avrupa ilk olarak kakao tanıştı.

1650’li yıllara kadar kakao çekirdeği kavrulup ezilerek bal ya da şeker ve baharat ilaveleri ile içecek olarak değerlendiriliyordu. 1674'de İngilizler ilk olarak çikolatayı katı hale dönüştürüp kek-pastalarında kullanmaya başladılar. Belçika 1700'lerde en büyük üreticiye dönüşürken, Yeni Dünya'da Amerika Birleşik Devletleri de önemli bir çikolata üreticisi haline geldi.

1828 yılında Hollandalı Van Houten kakao presini icat ederek kakao çekirdeğinden kakao yağını ayırarak daha hafif olmasını sağladı. İlk çikolata dükkanı Faransızlar tarafından Londra'da açıldı. Endüstri Devrimi ile çikolata makineler tarafından üretilebilir hale geldi. 1876'da Daniel Peter İsviçre'de ilk sütlü çikolatayı buldu. Peter’ın bu buluşu dünyanın en büyük çikolata üreticilerinden İsveçli Nestle firması tarafından satın alındı.

Kakao çekirdekleri, Theobroma Cacao cinsi ağaçların meyvelerinin çekirdekleridir. Ağaçları tropik kuşakta yetişirler. Örneğin Afrika'da Gana ve Fildişi , Güney Amerika'da Brezilya, Venezüella, Asya' da Malezya. Ağaç üzerindeki meyveler kavuna benzer ve her biri 20-22 adet çekirdek içerir. Meyveler kesilerek içinden alınan çekirdekler fermantasyona tabi tutularak aroma ve renkleri geliştirilir.3-5 gün süren fermantasyonu takiben çekirdekler kurutulur % 7-8 maksimum nem içerecek şekilde çuvallanıp dünyanın her yerine gönderilmektedir.

Çikolata üretimi kakao çekirdeğinden başlar. Çekirdek ilkin temizlenip(çöp,taş vb.) fiziki kirlilikten kurtarılır. Daha sonra kavrularak aromaları geliştirilir.

Daha sonra kabuklarından ayrılıp öğütülerek kakao kitlesi elde edilir. Kakao kitlesi preslenerek kakao yağı üretilir. Çikolata üretimi için kakao kitlesi, şeker, kakao yağı ve gerekli ise süt tozu mix edilip beşli silindirlerde inceltilip (20 -25 mikrometre) konç denilen makinelere verilir. Bu makinelerde son aroma geliştirme ve emülsifier ilavesi yapılır.

Çikolatalar bir sınıf olup; sütlü, bitter, beyaz olmak üzere üç tipte, sade, çeşnili, dolgulu olmak üzere de üç çeşide ayrılır. Çikolatalar kakao yağı dışında herhangi bir yağ içermezler, ancak sütlü tiplerinde sütten kaynaklanan süt yağı bulunabilir.

ÇİKOLATA VE SAĞLIK

"Çikolata ve sağlık" konusundaki mitlerin birçoğu bilimsel gerçeklerin karşısında birer birer ufalanıyor. Lezzetli olan zararlıdır görüşü çikolata ve kakao için geçerli değil. Çikolata hem leziz hem de zararsız.

Çikolata ve Akne

Geçtiğimiz yirmi yılda yapılan araştırmalar ortaya koymuştur ki çikolata ne akneye yol açar ne de mevcut akneyi azdırır. Çikolata görünümlü ama içinde çikolata olmayan ve normalden on kat fazla çikolata içeren besin verilen deneklerde yapılan ölçümlerde, akne oluşumunda her iki grup arasında birbirinden hiç de farklı sonuçlar elde edilmemiştir.

Çikolata ve Kafein

Normal miktarlarda çikolata yiyen insanlarda yapılan kafein ölçümleri bu insanlardaki kafein oranının kafeinsiz kahve içen kişilerdeki kadar olduğunu ortaya koymuştur.

Çikolata ve Diş Hastalıkları

İçinde mayalanabilir karbonhidratlar bulunan besinlerin diş çürümelerine neden olduğu bilinen bir gerçektir. Çikolatada da mayalanabilir karbonhidratlar mevcuttur ama yapılan araştırmalar çikolatanın çürüyen dişlerden sanıldığı kadar sorumlu tutulamayacağını ortaya koymuştur. Üniversitelerde yapılan araştırmalar, kakao ve çikolatanın, diş çürümesine neden olan asitlerin salgılanmasını, bir dereceye kadar engelleyebildiğini kanıtlamıştır. Ayrıca içerdiği doğal yağ bileşeni nedeni ile sütlü çikolatanın ağzı temizleyebildiği de saptanmıştır.

Çikolatanın İçindekiler

Günlük ihtiyaçlarımızın önemli bir bölümünü çikolatadan temin edebilirsiniz. Sütlü bir kalıp çikolata, size 3 gram protein, günlük riboflavin ihtiyacınızın %15'ini, kalsiyum ihtiyacınızın %9'unu ve demirin %7'sini sağlayabilir.

Çikolatanın, kandaki serotonin düzeyini arttırdığı ve iyi bir antidepresan olduğu da son on yılın önemli bilgileri arasında. Kendinizi pek de iyi hissetmediğiniz bir günün sabahında ekmek, açma ya da simit dilimleri üzerine terleştirilmiş çukulata parçalarını birkaç dakika fırınlayıp mideye indirmek için bulunmaz bir mazeret bu bilgi…

Çikolata ve Kilo Problemi

Sanıldığının aksine kilolu insanlar fazla yemekten -özellikle de tatlı yemekten- değil hareketsizlikten dolayı kilo alırlar. Bir kalıp çikolatadaki kalori (Kcal) miktarı aslında sadece 210'dur. Bu da, çikolatanın düşük kalorili diyetlerle çelişmeyen bir besin olduğunu ortaya koyar.

Çikolata, Kakao ve Kolestrol Araştırmaları

Kakao yağının kandaki "mevcut" kolestrol düzeyinin yükselmesine neden olmadığı ispatlamıştır. Bunun da nedeni içerdiği yüksek stearik asit (içyağı asidi) içeriğidir. Kolesterol'ün hayvan hücresinde bulunan bir madde olduğundan habersiz birçok insanın bizzat çukulatanın kolesterol ihtiva ettiğini düşünmesi ise bu konudaki en yaygın yanlış bilgilerden biridir.

BEN çeşit-tip ayırmayan bir ÇİKOLATA HASTASI olarak "İYİKİ VARSIN ÇİKOLATA" diyorum.

Siena

2006-01-06T09:28:00.000+02:00

Siena tarih boyunca Toskana bölgesinde Floransa Senyörlüğünün otoritesine direnen yegane şehirlerden. Kurulu olduğu tepede masallardan fırlamış gibi bir görüntüsü var.

Siena Katedralinin ( İl Duomo ) yapımı 1382'de bitmiş. Dışı renkli mozaikler ile kaplı olan eser Roman-Gotik mimarisinin çok güzel bir örneği

Piazza del Compo ( Compo Meydanı ) şehrin merkezi. Biz Siena'ya ünlü Palio at yarışlarının ertesi günü gittik.

Festival havasındaki bu yarışta meydan kum dökülerek parkur haline dönüştürülüyor ve Siena mahallelerini temsil eden atlar birbirleri ile yarışıyorlar.

Meydandaki ve hala belediye binası olarak kullanlan Palazzo Pubblico'nun kulesine çıkabiliyorsunuz.

Şehir tepede kurulu olduğu için genel doku hep resimdeki gibi. Sokaklar dar, binalar içiçe...

Floransa

2006-01-05T15:30:00.000+02:00

Floransa hakkında da yazacağım... şimdilik birkaç resim ve not.

Pitti Sarayının bahçesinde kaybolmuştum.

Uffizi Müzesine girebilmek için bir saati aşkın sıra beklemiş, De Vinci'nin resimleri önünde çakılıp kalmıştım.

Ponte Vecchio'yu( Eski Köprü ) çok orjinal bulmuştum.

Michelangelo'nun ideal erkek David'ini takdir etmiştim.!!!

Medicilerin Sarayı iç restorasyon nedeniyle kapalıydı.

Floransa Katedralinin resmi burada sonda ancak emin olun şehirde ilk gezilen eser "İl Duomo" oluyor. Çok heybetli bir yapı.

Hakkında Yazana Kadar Görsellerle PARİS

2006-01-05T15:01:00.000+02:00

http://framboise781.free.fr/Paris.htm

Son Günlerin Modası : DETOKS

2006-01-05T10:18:00.000+02:00

Detoks toksinlerden arınma anlamına geliyor.

Günlük hayatımızda karşı karşıya kaldığımız en önemli toksinler ;

1. Sigara ve dumanı
2. Fazla alkol ( alkol vücuttaki anti-diuretik hormon üretimini azaltır ve fazla su kaybetmemize neden olur)
3. Gereksiz alınan ilaçlar
4. Aşırı katkı maddesi kullanımı
5. Tarımsal ilaçlar
6. Hava kirliliği, egzoz gazları
7. Rafine edilmiş yiyecekler, et ürünleri, şarküteri ürünleri, yoğun işlenmiş mandıra ürünleri, özellikle doymuş yağlı ürünler

Bu etkenlere dengesiz beslenme, hareketsiz hayat ve stresde katılımca vücudumuz aşırı yıpranır hale geliyor. Detoks nasıl yapılır?

1. Mümkün olduğunca doğal beslenme, bol bol meyve-sebze yemek, lifli gıdalar tüketmek
2. Bol bol su içmek
3. Çay-kahveyi sınırlı tutup papatya, adaçayı, ıhlamur gibi diğer bitkisel çay çeşitlerine yönelmek
4. Doğal meyve suyu tüketmek
5. Buhar banyosu, sauna vücuttan toksin atılışını hızlandırır.
6. Egzersiz ( örneğin tempolu yürüyüş )

Vücudumuzun temiz bir nefes alabilmesi için "10 günlük detoks programları" uygulanması tavsiye ediliyor. Bu programlar boyunca karaciğer dinleniyor, yeterli sıvı ile böbrekler çalıştırılıyor, bağırsaklardan atık maddeler temizleniyor.

Benim doğrusu toksinlerla aram gayet iyi:-) Ama detoks sürecindeki iki ana unsur su ve bitkisel çaylar için aynı şeyleri söyleyemeyeceğim. Ayrı kutuplarda yer aldığımızı üzülerek itiraf ediyor ve bu hatamı düzeltebilmek için derhal yanımda duran su şişeme elimi uzatıyorum.

Türk Kahvesi

2006-01-05T09:36:00.000+02:00

Ben yemek sonrası orta şekerli Türk kahvesi tercih edenlerdenim.

İstanbul'da kimi restaurantlar var ki, yemeğe kahve ile nokta koymak istediğinizde size "Türk kahve yapmıyoruz " diyorlar. -Espresso- dayattılmasını anlamıyorum. :)

Hacı Abdullah'tan kısa bir alıntı : "Tiryakiye yakışır bir kahve ağır ateşte 15-20 dakika pişirilmeli, cezve sık sık ateşe sürülüp geri çekilmelidir. Eskiden böyleydi. Nasıl pişirilirse pişirilsin köpüksüz bir Türk kahvesi düşünülemez. Eski Türk kahvesi ise genellikle şekersiz olurdu. Bunun yerine kahve öncesinde veya sonrasında tatlı bir şey yemek veya içmek geleneği vardı. Tatlı olarak şerbet gibi içecekler alındığı gibi reçel, şekerleme veya lokum da yenirdi. Osmanlı İmparatorluğu’nun etkisindeki Yunanistan, Makedonya, Yugoslavya gibi yerlerde ve Türkiye’de kadınlar tarafından Türk kahvesi genellikle şekerli olarak alınırdı. Bu bakımdan sade, yandan çarklı, orta vb. gibi isimlerle kırkı aşkın kahve pişirme şekli bulunmaktadır. Şayet kahvenin değişik ve güzel bir koku taşıması isteniyorsa fincanların dibine yerleştirilen bir mahfaza içine kokulu maddeden bir parça konulurdu. En çok yasemin, amber, karanfil ve kakula kullanılırdı........"

Türk kahvesi deyince fal seanslarını unutmayalım !!!.

Özellikle ayda bir ben işyerinde çok "iyi" fal bakan bir arkadaşımızın karşına oturuyorum doğrusu. İnanıyor muyum? siz karar verin : Bana "bu akşam mesai bitimine kadar gözyaşı dökeceksin" dedi bir fal bakışı sırasında. Güldüm. Mesai bitimine bir saat falan kala bir yönetici arkadaşla ile yaşadığım gerginlik sonucu sinirlerime hakim olamadım ve tuvalete kapanıp hırsımdan ağladım. Sonra yerime dönerken bana fal bakan arkadaşa doğru eğilip "pes" dedim.

Son olarak kahveyi iliklerime kadar hissettiğim en yoğun anı söyleyeyim bari. Birincisi boğazda bir balıkçıda olmam gerek. İkincisi, güzel balık ve/veya deniz mahsulleri ile iyi bir şarap içmem gerek. En sonunda garson tatlı siparişi için geldiğinde, herkes tatlısını sipariş ederken benim "orta bir türk kahve" demem gerek. Ayyyyyyyyyy sanki boğazdaymışım da kahve içiyormuşum gibi oldum; kokusu burnumda, tadı da ağzımda.....

15 Yılda 101 Unutulmayacak Şeyi Yazmak

2006-01-04T20:31:00.000+02:00

Şimdiki aklım onbeş yıl önce olsaydı hangi 101 şeyi unutmamak için yazardım diye düşündüm ?

1. Sağlık problemlerimi yazardım uzun uzun.
2. Yürüyüşün zaman içinde hayat felsefem haline nasıl dönüştüğünü, ev-okul parkurumu yazardım.
3. Mülkiyeyi yazardım; hocaları, dersleri, öğrendiklerimi, onayladıklarımı, reddettiklerimi, kantini, kütüphaneyi, Güler Pastanesini, Hukuk Fakültesini, Cebeci'yi...
4. Gerçek hayattan hareketle hukuksal olaylara önerilerimi yazardım.
5. Platonik aşklarımın büyüme sürecimdeki önemli yerini, onlara yaptığım tümüyle iyi niyetli taşkınlıklarımı, hepsinin hazin sonunu ve hayal kırıklıklarımı yazardım.
6. Reyhan'ı, Mehtap'ı, Simin'i, Ayşe'yi, Sevil'i, Meltem'i, Deniz'i, Banu'yu yazardım.
7. Ankara'yı ve Datça'yı yazardım uzun uzun.
8. Annemin ailesi ile babamın ailesi hakkındaki düşüncelerimi yazardım.
9. Okuduğum kitapların özetlerini yazardım.
10. Girdiğim çok farklı çevrelerdeki tanıdığım ilginç insanları yazardım.
11. Aile mutfağımızı yazardım detaylı.
12. Gökhan, Kemal, Ergün ve Lütfü'yü yazardım.
13. Gördüğüm film ve oyunları, gittiğim konserleri yazardım.
14. Ankara'daki odamı, şapka koleksiyonumu yazardım.
15. Ankara'da ve Datça'da geceleri evden kaçışlarımı yazardım.
16. Son 15 yıl içinde en güldüğüm, en eğlendiğim zamanları yazardım.
17. Datça Aktur'dan Datça'ya 35 km Simin'le yürüyüşümüzü yazardım
18. Simin'le dağlardaki, kayalıklardaki, derin sulardaki maceralarımızı yazardım.
19. Ankara'dan İstanbul'a geçişimi ve BEÇ'i yazardım.
20. Bisiklet ile yaptığım İstanbul gezilerimi, atlattığım tehlikeleri, düşüşlerimi yazardım.
21. Ailemi yazardım ve çok zor olurdu.
23. Sayılar ile ilgili saplantımın gelişim sürecini yazardım.
24. Üniversite boyunca çalıştığım işleri ve öğrendiklerimi yazardım.
25. Beni en çok üzen olayları, insanları yazardım.
26. Hatalarımı yazardım.
27. En sevdiğim şiirleri yazardım.
28. Gül Teyze'nin tarot fallarında söylediklerini yazardım.
29. Azzie'nin hayatımdaki önemini yazardım.
30. Türkiye'de ve Dünya'da gördüğüm yerleri yazardım uzun uzun.
31. Müge Hanım'ı yazardım.
32. 18 yaşımdaki hayat beklentilerim ile 33'ümde geldiğim noktayı ve "beklentisizlik" bilincinin getirdiği zihinsel ve ruhsal özgürlüğü yazardım.
33. Güzel Sanatlar ve tarihine olan düşkünlüğümün gelişim sürecini yazardım.
34. Türk ve dünya politikası hakkındaki düşüncelerimi yazardım.
35. Yanlızlık üzerine düşüncelerimi yazardım.
36. Yıllar içinde yanan ve bozulan cildim hakkındaki hislerimi yazardım.
37. Giyim kuşamım, saçlarım üzerine yazardım.
38. Atatürk'ün dehasını yazardım.
39. Kendime karşı olan sevgimi ve affetmezliğimi yazardım.
40. Migros'la Ankara'ya iş için zorunlu dönüşümü ve Migros'daki yöneticiler hakkındaki düşüncelerimi yazardım.
41. Aldığım evlenme tekliflerini yazardım.
42. Esin ve Oktay Bora Yağız çiftini yazardım.
43. Mülkiyede tessettürlü öğrencilerin derslere girebildiği zamanlarda tüyler ürpertici laiklik dışı ideolojik yaklaşımlarını ve aramızda geçen sert tartışmaları yazardım.
44. Paylaşmak istemediklerim için bu maddeyi boş bıraktığımı şimdi yazıyorum.
45. Kalbimi kıran çift Ebru-Yılmaz'ı yazardım.
46. Yeşil botlarım, Churcill postallarım ile çoraplarımı yazardım.
47. Takı ve küpelerimi yazardım.
48. Ölüm hakkındaki düşüncelerimi yazardım.
49. Reyhan, Sevil, Ayşe, Deniz, Mehtap, Simin 'in ailelerini yazardım.
50. Affan ve Utku'yu yazardım.
51. Ankara'da gittiğimiz mekanları yazardım.
52. Ankara Sheraton ve Başak-Burak çifti ve Alp'i büyürken yazardım.
53. Ankara Rock barları yazardım.
54. İlber Ortaylı ve Alpaslan Işıklı'yı yazardım.
55. Ortodonti tedavimi yazardım.
56. Basketbol maçlarını yazardım.
57. Dayımı yazardım.
58. Müzik hakkında yazardım.
59. Radyonun ilk başından beri hayatımdaki önemini yazardım.
60. Sarhoşluklarımı yazardım.
61. Lulu'yu yazardım.
62. Belimin sakatlanışını yazardım.
63. Şarap hakkında yazardım.
64. Ankara Bölge Migros'taki çalışma arkadaşlarım Muhterem Hanım, Ozan, İlke, Ebru ve Tayfun'u yazardım.
65. Ailece çıktığımız Güney gezisini yazardım.
66. Reyhan, Ayşe ve Banu ile çıktığımız Ege gezisini yazardım.
67. Cici ve Murat'ı yazardım.
68. Simin'le Bodrum ve Marmaris maceralarımızı yazardım.
69. Dostluk ve şeffaf olmak hakkındaki 15 yıl içinde değişen düşüncelerimi yazardım.
70. Samet Samedi ve Devrim Sezen'i yazardım.
71. Aşçı olmak hevesimi yazardım.
72. Seğmenler ve Botanik parklarında geçirdiğim zamanları yazardım.
73. Maçka'daki evi buluşumu ve alışımızı yazardım.
74. İnsan kaynakları işine girişimi yazardım.
75. 15 yıl içinde bazı tip ve tarzdaki insanlara karşı gelişen tahammülsüzlüğümü yazardım.
76. Ayşın Hanım'ı yazardım.
77. Yılbaşılarımı yazardım.
78. Sürekli gördüğüm aynı tip rüyalarımı ve ardından rüya yorumlarına yönelik giriştiğim araştırmalarımı yazardım.
79. Ankara Şehir Kulübü'nü ve Şule Hanım'ı yazardım.
80. Norveçlilerle katıldığım silah fuarlarını yazardım.
81. JICA ve Ovada San'ı yazardım.
82. Senelerce girmediğim imtihanları, kaldığım dersleri yazardım.
83. İstatistikten geçisimi yazardım.
84. Sosyal Güvenlik Hukuku'nda yoklamadan Meltem ile yakalanmamızı yazardım.
85. Mehtap'la kütüphane tartışmalarımızı yazardım.
86. Not ve fotokopi peşinde geçen saatlerimi yazardım.
87. Okula gidiyorum diye evden çıkıp bir yıl boyunca sadece 10 derse girişimi yazardım.
88. Reyhan'ın odasında geçirdiğimiz öğleden sonraları yazardım.
89. Reyhan'larda geçirdiğimiz bayram tatillerini, rakı sofralarını, Gaye'yi yazardım.
90. Minnoş ve Zeytin'i yazardım.
91. Metin ve Pizza Tek'i yazardım.
92. Kovboy çizmelerimi çıkarırken sakatladığım dizimi yazardım.
93. Melih Gökçek'in belediye seçimlerini aldığı günü ve protestomu şeklimi yazardım.
94. Ruh çağırma seanslarımızı yazardım.
95. Şafak'ı, sigaraya başlayış ve bırakışımı yazardım.
96. En ilginç mülakatlarımı ve adaylarımı yazardım.
97. Üniversiteden mezun olduğum günü yazardım.
98. Mimar Şevki Vanlı ve Ankara Golf Kulübünü yazardım.
99. Turgut Özal ve Işın Çelebi'yi yazardım.
100. SHP Gençlik kolunu, Uğur mumcu'nun ölüm yıldönümünde yaşadığım olayı yazardım.
101. Dedelerimi yazardım.

Bira Hakkında Birkaç Lakırdı...

2006-01-04T13:18:00.000+02:00

Bira arpa maltı, şerbetçiotu, bira mayası ve su ile üretilen, alkol oranı %3,5 ile %5 arası değişebilen( %8'i bulanlarda var), soğuk içilen alkollu bir içki olarak tanımlanabilir.

Birayı ilk MÖ 7000'lerde Sümerliler bulmuş, onlar da Mısırlılara öğrenmiş. Mısırlılarda halk bira, üst tabaka şarap içermiş. Türk soyu olarak kabul edilen Hititler'de birayı tüketmişler. Antik Yunan'da da çok sevilmiş hatta Hipokrat bira için "Susuzluğu giderir, hazma zararsız ve mideyi şişirmez" demiş. Antik Yunan'dan bütün Avrupa'ya yayılan bira özellikle Kuzey Avrupa'da çok tutulmuş.

Osmanlı'da bira mevzuata ilk 1847'de "arpa suyu" olarak girmiş. İlk bira fabrikası 1893'de Bomonti'de kurulmuş, ardından 1909'da Nektar fabrikası hizmete girmiş.

Avrupa'da kişi başına 170 litrelik tüketimle Danimarka biranın kalesi. Onu 147 litre ile Almanya takip ediyor. Türkiye'deki kişi başına bira tüketimi yılda 5,5-6 litre.

Biranın ideal içilme ısısı 6-8 derece. Aşırı soğutulan bira da kendine has lezzetini yitirip, köpürmüyor. Biranın köpüğü ile içilmesi tavsiye ediliyor. Bardağın üstündeki 2-2,5 cm lik bir köpük tabakası şerbetçiotu tadının ve aromanın ortaya çıkmasına yardımcı oluyor.

Bira mayalanmasına göre alt "ale" ve üst "lager" olarak ikiye ayrılıyor. Almanların 'lager' tipi birası genellikle açık renkli ve soğuk içiliyor. Belçikalılar birayı çeşitlendirerek çileklisini bile üretmişler !. Çeklerin koyu kıvamlı biraları çok beğeniliyor. İngilizler ve İrlandalılar ale tipi bira seviyorlar ve üretiyorlar. İngilizler birayı oda hararetinde içmeyi tercih ediyorlar ve biraları koyu renkli. İrlanda'nın ihraç malı olan Guinness biraları ise siyah. Bu arada İngilizlerde özelikle işçi sınıfının ve tüm İrlandalıların müdavimi oldukları pubları da unutmamak lazım.

Bana gelince, birayı özellikle sıcak yaz akşamları, hele ki deniz kıyısında isem, güneş batışına karşı içmeye bayılırım. Bir de yanında patates kızartması veya cips olursa .....süper.

Ocak 2006'da Amsterdam'da Heineken biralarının üretim-tanıtım merkezine gittim. Biranın tarihi ve yapımını o kadar güzel realize etmişler ki hayran kaldım. Giriş 10 euro'ydu. Elinize 4 tane de fiş veriyorlar. Bunların üçü bedava bira, biri ise çıkıştaki hediye için.

Genelde dolaşanların yaş aralığı 18-40. Bu nedenle onlara hitap edecek büyük bir aktivite bölümü de hazırlamışlar. Kendi fotoğrafınızı veya videonuzu çekebiliyor, çeşitli oyunlar oynanarak, dj'lik yapabiliyorsunuz. At arabası similatorü ile Amsterdam sokaklarında dolaşabiliyorsunuz. .

Ben Amsterdam'a herhangi bir tur firması ile gitmedim için turla gidenlere böyle bir yerin varlığından bahsediliyor mu bilmiyorum. Müzeler bölgesine çok yakın olan ve haritalarda "Heineken Experience" olarak geçen merkezi mutlaka görün, bira hakkında bilgilenin ve içinde eğlenceli vakit geçirin derim. Dilerim yakın zamanda tanıtım ve pazarlama mekanizması olarak bizim bira üreticilerimiz de böyle merkezler açarlar.....

İstanbul'un Semt İsimleri Nereden Geliyor?

2006-01-04T10:27:00.000+02:00

(Internet üzerinden gelen mesajdan alıntıdır)

Aksaray:
Fatih'in sadrazamı İshak Paşa, İç Anadolu Bölgesi'ndeki Aksaray'ı ele geçirdikten sonra orada yaşayan bölge insanlarını bugünkü Aksaray semtinin bulunduğu yere gönderir. Aksaraylılar da semte adlarını verirler.

Ahırkapı:
Marmara Denizi'nin kıyısında yer alan yedi ahır kapısından birisi olan bu semte, Padişah atlarının bulunduğu has ahırın yanında yer aldığı için Ahırkapı ismi verildi.

Aşiyan:
Kuş yuvasıGünümüzdeki ismini şair Tevfik Fikret'in burada bulunan, Farsçada kuş yuvası anlamına gelen 'Aşiyan' isimli evinden alıyor.

Bağlarbaşı:
Semt, en ünlü bağ ve bahçelerin bir dönem burada yer almasından dolayı bu adla anılıyor.

Bebek:
Semtin isminin nereden geldiği konusunda iki rivayet bulunuyor. Bunlardan ilki, Fatih Sultan Mehmet'in bölgeyi koruması için gönderdiği bölükbaşının Bebek lakaplı olması. Diğeri ise padişahın semtteki bahçesinde gezerken yılan görüp korkan şehzadesine bebek demesi ve bundan sonra bahçesinin bebek bahçesi olarak anılması.

Beşiktaş:
İlk görüş, semtin ismini Barbaros Hayrettin Paşa'nın gemilerini bağlamak için diktirdiği beş taştan aldığı yönünde. Diğeri ise bir papazın burada yaptığı kiliseye Kudüs'ten getirdiği beşik taşını koyduğu ve ismin buradan geldiği yönünde.

Beyazıt:
Sultan II. Beyazıt'ın buraya kendi ismiyle anılacak bir külliye yaptırmasından sonra semt, Beyazıt olarak anılmaya başladı.

Beyoğlu:
Semtin isminin nerden geldiği konusunda çeşitli rivayetler bulunuyor. Bunlardan ilkine göre, İslamiyet'i kabul edip burada oturmaya başlayan Pontus Prensinden adını alıyor semt. Diğerine göreyse, 'Bey Oğlu' diye anılan Venedik Prensinin burada oturmasından geliyor semtin adı. Son bir rivayet de, burada oturan Venedik elçisine, yazışmalarda, "Beyoğlu" diye hitap edilmesinden semtin bu adla anıldığını söylüyor.

Bakırköy:
Bizanslıların 'Makri Hori' dedikleri semt, 14. yüzyılda Osmanlıların eline geçince 'Makriköy' adını aldı. 1925'te ulusal sınırlar içindeki yabancı kökenli adların değiştirilmesi sırasında Atatürk'ün isteğiyle semt Bakırköy adını aldı.

Bostancı:
Semt, adını eskiden her türlü meyve ve sebzenin yetiştirildiği bostanlardan biri olmasından alıyor.

Çatladıkapı:
Bizans zamanında yapılan surların Sidera adı bir verilen kapısı, 1532 tarihinde meydana gelen depremde çatlayınca, hem semt hem de kapı Çatladıkapı olarak anılmaya başladı.

Çemberlitaş:
Bizans'ın en önemli meydanlarından Constantinus Forumu'nun bulunduğu yerdeki büyük sütunlardan birisi olan Çemberlitaş, semte adını verdi.

Çengelköy:
Eskiden gemi çapaları bu köyde yapıldığı için isminin buradan geldiği tahmin ediliyor.

Çıksalın:
Güzel manzaralı, geniş bir çevreye hakim olan bölgeye, halk arasında "çık, salın" denilmeye başlandı.

Eminönü:
Osmanlı döneminde çarşıdaki esnafı denetleme yetkisi 'Emin'lere aitti. Semt, adını burada bulunan 'Gümrük Eminliği'nden alıyor.

Feriköy:
Semt adını Sultan Abdülmecit ve Abdülaziz dönemlerinde yaşayan Madam Feri'den alıyor. Bölgede bulunan geniş topraklar padişah tarafından Madam Feri'nin eşine bağışlanmıştı. Ama eşi ölünce semt onun ismiyle anılmaya başlandı.

Galata:
Gala, Rumca da "süt" anlamına geliyor. Bir rivayete göre Galata'nın adı semtteki süthanelere gönderme yapılarak türetildi. Başka bir görüşe göre ise İtalyanca 'denize inen yol' anlamına gelen 'galata' kelimesi düşünülerek bu isim verildi.

Horhor:
Fatih'te bulunan semt, adını Horhor çeşmesinden alıyor. Rivayete göre Fatih Sultan Mehmet bölge civarında yürürken yerin altından su sesleri duyar ve yanındakilere, "Buraya bir çeşme yapın baksanıza 'hor hor' su sesleri geliyor" der ve buraya bir çeşme yapılır. Çeşme de semt de Horhor ismiyle anılmaya başlar.

Okmeydanı:
Fetih Ordusu kuşatmanın bir kısmını burada kurulan karargâhta geçirmiş. Semtin ismi de böylelikle Okmeydanı olarak kalmış.

Şişli:
Şiş yapımıyla uğraşan ve Şişçiler diye anılan bir ailenin burada bir konağı olduğu ve 'Şişçilerin Konağı'nın zamanla değişikliğe uğrayarak 'Şişlilerin Konağı' hâline gelmesiyle semtin adının Şişli olarak kaldığı anlatılıyor.

Şaşkınbakkal:
Henüz yerleşimin olmadığı dönemlerde yaz günleri denizden yararlanmak için bölgeye gelenlere bir bakkal dükkânı açıldığını görenler, burada iş yapılmayacağını düşünerek bakkala "şaşkın bakkal" yakıştırması yaptılar. Bundan sonra da semt Şaşkınbakkal olarak anılmaya başlandı.

Sütlüce:
Bugün Sütlüce semtinin olduğu yerde Süt Menbat isimli bir Rum köyü vardı. Köyün bir köşesindeki bakır bir kadın heykelinin memelerinden su akar; bu suyun, kadınların sütünü çoğalttığına inanılırdı. Bundan dolayı semt, Sütlüce olarak anılır oldu.

Tahtakale:
Sözlük anlamı 'kale altı' olan Taht-el-kale'nin bozulmasıyla Tahtakale'ye dönüşen semtin, Mercan ya da Beyazıt dolaylarındaki eski sur benzeri yapının aşağı kotunda yer aldığı için bu ismi aldığı tahmin ediliyor.

Taksim:
Osmanlı zamanında sucuların; suyu, halka taksim ettikleri yer, Taksim olarak anılmaya başlandı.

Teşvikiye:
Sultan Abdülmecit'in bir mahalle kurulması için teşvikte bulunduğu semtin adı Teşvikiye olarak kaldı. Bu durumu, Harbiye Karakolu ile Rumeli ve Valikonağı Caddelerinin kesiştiği kavşakta bulunan iki taş belgeliyor.

Unkapanı:
Bazı satış yerlerinde Arapça'da 'Kabban' adını taşıyan büyük teraziler bulunduğundan, buraları Kapan adını taşırdı. Sahiline buğday ve arpa yüklü gemiler demirlediğinden, semt bu adı aldı.

Üsküdar:
Bizans devrinde, Skutari denilen asker kışlaları, şehrin bu yakasında yer aldığı için semt Skutarion diye anılıyordu. Bu isim zamanla Üsküdar'a dönüştü.

Veliefendi:
Hipodrom bir zamanlar Şeyhülislam Veli Efendi'nin sahibi olduğu topraklar üzerinde kurulduğundan semtin adı Veli Efendi'yle anılıyor.

9 dilde İstanbul;

Grekçe: Vizantion
Latince: Bizantium, Antoninya, Alma Roma, Nova Roma
Rumca: Konstantinopolis, İstinpolin, Megali Polis, Kalipolis
Slavca: Çargrad, Konstantingrad
Vikingce: Miklagord
Ermenice: Vizant, Stimbol, Esdambol, Eskomboli
Arapça: Bizantiya, el-Mahsura, Kustantina el-uzma
Selçuklular zamanında: Konstantiniyye, Mahrusa-i Konstantiniyye, Stambul
Osmanlıcada: Dersaadet, Deraliyye, Mahrusa-i Saltanat, İstanbul, İslambol, Darü's-saltanat-ı Aliyye, Asitane-i Aliyye, Darü'l-Hilafetü'l Aliye, Payitaht-ı Saltanat, Dergâh-ı Mualla, Südde-i Saadet

Birkaç Eksiğe Rağmen

2006-01-03T16:18:00.000+02:00

Aralarında birkaç eksik olmakla birlikte yukarıdaki arkadaşları bütün hemcinslerimin göz zevkine sunmayı görev bilirim :-) ( yakın plan inceleme için lütfen resmin üzerine 'tıklayınız')

Dünya Mutfaklarından Kısa Kısa - 1

2006-01-03T13:54:00.000+02:00

Japon Mutfağı

1
"Seviyor musun?" diye sorulduğunda tavana baktığım Sushi ikiye ayrılıyor. Biri geleneksel, diğeri ise şu bizim etrafta yediklerimiz.

Sushinin tarihi tabii ki Japonların tarım alanı az olan adalarında aç kalmama çabası ile başlıyor. Ellerindeki tek besin kaynakları balık, pirinç, yosun. Japonlar soğuk mevsimlerde aç kalmamak üzere yazın balık ve yosuma sardıkları pirinci kapalı ve hava almayan ortamlarda istifliyorlar ve aylarca bekletiyorlar. ( Bu bekleme sürecinde tabii kimbilir ne kimyasal reaksiyonlar oluşuyor ve tatlar değişiyordur)

Uzatmayayım; şu an Japonya'da bu tip Geleneksel Sushi yapılan rastaurantlar varmış ve oralarda gerçekten çok pahalıya "gerçek" sushiyi yiyebiliyormuşsunuz. Peki bize ne yediriyorlar ? Biz efendim 2. grup, 1930'lar versiyonu sushiyi yiyoruz. Amerikalıların 2. Dünya Savaşından sonraki Japonya maceraları esnasında da geliştirilen bir pazarlama stratejisi bu. Yani anlayacağınız şip şak yapılan 2. grup sushiler de bir bakıma Amerikan AR-GE sinin ürünleri. ( sağlıklı bir fast food çeşitlemesi belki de )

Amerikaların benimsemesi-çeşitlendirmesi, Japonların zekası, çalışkanlıkları ve pazarlama başarıları sonrasında karşımıza bir sushi furyası çıktı. Sevenlerine afiyet olsun. :-)

İtalyan Mutfağı

1
Roma'dayken arkadaşım beni turistlerin arasa da bulamayacağı sokak arasında bir mahalle lokantasına götürdü. Loş mekan iki parçaydı ve iki parça çok dar bir koridorla birleşiyordu. Masalar küçük ve kaba, sandelyeler sıradandı. İçerisi tıklım tıklımdı, garsonlar o kalabalıkta mutfağa siparişlerini avaz avaz bağırarak veriyorlardı. Arkadaşım o lokantanın müdavimi olduğu için güle oynaya karşılandık. Apar topar bir masaya oturtulduk. Atmosfer, İtalyan mutfağı dendiğinde yüzümüzde kontrolsüzce beliren mutlu gülümseme gibi sımsıcaktı. Zaten o andan sonra ne yesem mutlu olacaktım. İşte İtalyan mutfağının farklılığı budur; insanının sıcak ruhunu taşır. Sonuçta %70 yediğiniz hamur işi uyarlamalarıdır ama yine de siz mutlusunuzdur.

Fransız Mutfağı

1
Fransız Mutfağı deyince benim aklıma gelen ilk şeylerden biri çeşit çeşit sosları oluyor. Ayrıca çorabayı bugünkü haline sokan da , dünyadaki ilk yemek kitabını yazanlarda Fransız mutfağı üstadları. Lezzet yanında sunum da Fransız mutfağının ön plana çıkan özelliklerinden olmuş her zaman.

Fransızların yemek zinciri şöyle ilerliyor : çorba + sebzeli et yemeği + salata + peynir ve tabii ki her daim şarap. Fransız mutfağının ayrılmaz iki parçası şarapları ve peynirleri. Fransızların peynir üzerine bir deyişleri var : Ekmeğin son lokması ve şarabın son damları peynir ile biter.

Ayrıca bir ilginç bilgi olarak Fransız mutfağı ve şeflerinin marifetleri Fransız tarihine siyasal, kültürel, duygusal hayatlarla öyle değişik yansımış ki insan şaşırıyor . Örneğin "Vol au vent ( volovan - milföy hamurunun oval olarak kesilerek ortasının malzeme ile doldurulması ) Nesle Düşesi için yaratılmış, Crepe Suzette'i ( Krep Süzet ) Gal prensi sevgilisi Suzette için yaptırmış ilk, Peche-Melba ( peş-melba - şeftalili dondurma ) ismini şarkıcı Nellie melba'dan, Chateaubriand ( şatobriyan - şahane az pişmiş et yemeği ) ise ismini şair Chateaubriand'dan almış. Paris'e özgü hepimizin ekmek terminolojisine girmiş olan "baget" ekmeklerini unutmamak lazım sanırım.

Hint Mutfağı

1
Hint mutfağı deyince hepimizin ilk aklına gelen şey "köri-kari" baharı oluyor tabii ki. Körü yani "kari" Hint Mutfağının özünü anlatır bize. Elinizdeki baharları alın; mesela kişniş, toz karanfil, kimyon, tarçın, zerdeçal, toz biber, sumak, safran kafanıza göre karıştırın. İşte size köri-kari. Kısacası köri-kari bir baharlar karışımıdır. Bazı yemekler toz, bazıları ise öğütülmemiş baharlarla pişer. Toz baharlar etkileri yoğunlaşsın, kokuları çıksın diye yemeğe katmadan önce ateşte kavrulur.

Hepimizin ismini köri olarak bildiğimiz bahar karışımına ise "garam masala" ismi verilir. Grama masala 5 veya 10 ayrı baharın karışımından elde edilir. Pişirilme işlemi tamamlanmadan 5 dakika önce yemeğe katılır.

Hintliler gerek ekonomik, gerekse dini nedenlerle sığır etini, müslümanlar ise domuzu yemez. Bu nedenle hintliler bir bakıma gönüllü vejeteryan veya yarı vejeteryan olmuşlardır. Pişirme teknikleri konusunda Hint Mutfağı Moğol olarak anılan Türklerden etkilenmişlerdir. Türk mutfağının üzerindeki yoğun İran etkisini düşünürsek aslen Hindistan'da İran kökenli birçok yemeğe rastlanabilir. Bu farisi etki yemekle ilgili isimlerde de kendini gösterir; örneğin badem/badam, patlıcan/baican, peynir/panir, kıyma/kheema, köfte/kofta, pilav/pallau, tandır/tandoor, şerbet/şurbat gibi gibi....

En rafine Hint mutfağı Delhi ve Nepal tarafındadır. Bizdeki gibi güneye inildikçe yemeklerdeki acı tat daha belirginleşir. Pirinç bu ülkedeki başlıca besinlerdendir. Kuzey Hindistan'da Türk etkisi ile pide benzeri "nan", "çapati ve benzerleri pişer. "Kabab" ve "Tandoor" ların da da Türk etkisi sözkonusudur.

Bizlerin damak tadına göre fazlaca baharlı olan yemeklerin porsiyonları da küçüktür. Sizi yediğiniz yemek değil, içindeki baharlar doyurur. Ben sanmıyorum ki -gerçek- bir Hint yemeğinden 3-4 kaşıktan fazla yiyebilesiniz. Üstelik sürekli bu tarzda ağır baharlı yediğinizde teninizden salgılanan kokuyu kendiniz bile direkt olarak farkedebilirsiniz. Malzemeleri ilk başta pişirip, sonra yağda ağır baharla kavurup durumuna göre de ayrıca kızartabilen bir mutfak Hintlilerinki. Örnek birkaç ilginç ve uygulanabilir tarifi ilerleyen zamanda paylaşacağım.

2006 Yıllık Gezi Planları - Amsterdam'ı Beklerken

2006-01-03T10:25:00.000+02:00

13 Ocak tarihinde çıkacağım Amsterdam gezimi büyük bir heyecanla bekliyorum.

Seyahatime ait bütün ayarlamaları kendim yaptım. Diliyorum Paris'deki son otel fiyaskom gibi bir durumu Amsterdam'da yaşamam ve dilerim hava çok soğuk olmaz.

Her seyahatin bir unutulmazı var ise Barselona'da da fotoğraf makinem beni delirtmişti. Bunun üzerine gittim kendime yeni bir kamera aldım. Amsterdam yeni kameram ile ilk seyahatim olacak. Dilerim gezmeyi bir tarafa bırakıp kamera ile boğuşmak zorunda kalmam.

Önüme gelen "Amsterdam'da gece gezerken dikkat et" diyor. Dilerim İtalya'daki gibi elimi kolumu sallaya sallaya geç saatlere kadar etrafta dolanabilirim.

Önümüzdeki günlerdeki Amsterdam, mayıs ayında yapmayı planladığım Londra ve sonbahardaki Uzakdoğu gezilerime ait yazılara dükkan raflarından ulaşabileceksiniz. (Olası farklı seyahatlerime de tabii ki, mesela araya Mısır sıkıştırabilirsem ne hoş olurdu. )

Amsterdam dönüşü kapsamlı bir Rembrandt yazısı hazırlamayı düşünüyorum. ( Belki bir "Rubens - Rembrandt - Van Dyck Üçlemesi; Rubens ile Rembrandt arasındaki rekabet, Rembrandt'ın Van Dyck üzerindeki etkisi vs. ). Muhtemelen resimlerini gördüğümde de kendimi tutamayıp ağlayacağım. İki sene önce Milona'da Van Dyck sergisine denk gelmiştim. Otuza yakın parçanın bulunduğu, yüksek tavanlı eski taş yapının sergiye ayrılan iki holü karartılmıştı. Öyle inanılmaz bir ortam yaratılmıştı ki kalbim yerinden çıkacak gibi çarpmış, resimlerin gerçekliği ve etkileyici güzelliği karşısında gözyaşlarım kontrolsüzce akıvermişti.

İstanbul'u Geziyorum Gözlerim Açık...

2006-01-03T09:08:00.000+02:00

Dünyanın her yanından turist olarak gelenlerin birçoğumuzdan daha fazla İstanbul'u gezdiğini, İstanbul hakkında bilgilendiğini düşünüyorum. Benden çok daha önce bunu düşünenler İstanbul içi ve çevresini tarihsel-kültürel olarak tanıtan ve konusunun uzmanlarının rehberlik ettiği turlar düzenliyor.

Ben de sözkonusu turların birkaçına bugüne kadar katıldım. İlerleyen zamanlarda da işin ehilleri ile İstanbul'u gezmeye devam edeceğim. İşte bu gezilerim hakkında kısa kısa notlar;

Adım Adım Beyoğlu-1

Rehberimiz öğretim görevlisi Sezai Gülşen, konusuna o kadar hakim ki yarım saatlik yemek molası dışında sabahın 10'undan, akşamüstü 6'ya kadar durmaksızın onu takip ederek Tophane, Galata, Karaköy'yı köşe bucak dolaştık.

Gezdiğimiz yapıların mimari özelliklerinden, tarihsel geçmişlerine, şimdiki kullanıcılarından, olası geleceklerine kadar bilgi dağarcığımızı büyüttük.

Tophaneden başlayan gezimizde Kılıç Ali Paşa Külliyesi, Kemankeş Caddesi yapıları, Türk Ortadoks Patrikhanesi ( kilisenin papazları ve cemaat bize çay ve kurabiye ikram ettiler ), Süryani Vaftizci Yahya Kilisesi, Rus Kilisesi, Surp Krikor Lusavoriç Kilisesi, Saint Benoit Kilisesi ve Manastırı, Yeraltı Camii'ni gördük. Karaköy'e geldiğimizde Karaköy Palas, Ziraat Bankası Binası, Rüstem Paşa Hanı, Aşkenazi Tofra Begadim Sinagogu başlıca anlatım konularıydı.

Galata kapsamında ise Fatih Bedesteni, Sokullu Mehmet Paşa Camisi, Saliha Sultan Sebili ve Çeşmesi, Arap Camii, Voyvoda Caddesi, Kamondo merdivenleri, Ceneviz Podestanı, Saint Pierrre Hanı, Saint Pierre ve Paul Kilisesi, Beyoğlu ( İngiliz Hastanesi )'ni ve Galata Kulesi'ni inceledik.

Camii ve kilisesilerin hemen hemen hepsinin içine girerek içindeki cemaatler ile konuştuk. 15-20 kişilik bir grubumuza sık sık meraklı halk da katıldı.

Adım Adım Beyoğlu-2 de ise Galata Kulesi'nden Taksim Meydanına kadar olan Beyoğlu'nun üst bölümü tanıtılmakta.

Boğaziçi ve Yalılar

Boğazın her iki tarafındaki nefes kesen yalıları birbirinden ilginç hikayeleri ile tanımak istiyorsanız Prof. Dr. Murat Belge'nin rehberliğindeki bu geziye ilkbahar ve sonbahar aylarında mutlaka katılmalısınız.

Program sabah saat 10'00'da Kabataş'tan başlıyor. Gezi motoru Boğazın Avrupa kıyısı boyunca ilerleyerek öğlen vakdi Anadolu Hisarı'nda mola veriyor. Dönüş yolunda ise Anadolu tarafını yine ağzından bal damlayan Murat Belge'nin davudi sesinden dinliyorsunuz.

Hikayelerini dinleyeceğiniz bazı yalılar :

Marki Necip Bey Yalısı, Amucazade Hüseyin Yalısı, Ethem Pertev Bey Yalısı, Halil Ethem Paşa Yalısı, Hekimbaşı Salih Efendi Yalısı, Kont Ostrorog Yalısı, Sait Halim Paşa Yalısı, Nuri Paşa Yalısı.....

Fener ve Balat

Fener ve Balat günlük gezimizin de rehberi Adım Adım Beyoğlu-1 gezisinde olduğu gibi öğretim görevlisi Sezai Gülşen'di.

Başlama noktamız eski Tekel fabrikası, şimdinin Kadir Has Üniversitesi oldu. 2005 Avrupa En iyi Restorasyon ödülünü almış olan üniversitenin içindeki inşaat esnasında şans eseri bulunan su kemerleri hepimizi çok etkiledi. Gördüklerimiz hepimizi "İstanbul surları içinde nereyi kazsak birşeyler çıkacak" diye düşündürdü.

Ardından Fener Rum Patrikhanesi, Gül Camii ( Ayia Teodosia Kilisesi ) Fener Rum Lisesi, Ayia Maria Kilisesini gezdik. Tarih boyunca ağırlıklı olarak Musevilerin yaşadığı Balat semtinde sokaklar arasında yürürken Agora Meyhanesi, Yanbol Sinagogları, Ahrida, Ferruh Kethuda Camii, Balart Sanat Evi, Rum Erkek Lisesi, Moğollar Meryemi Ayazması, Dimitri Kandemir Evi, Aya georgios Kilisesi, Aya Stefanoz Bulgar Kilisesi, Cibali, Cibalikapı, Ayakapı, Cibali Karakolu gördük ve rehberimiz tarafından sürekli bu yaşayan tarih hakkında bilgilendirildik. Gezimiz şu an restore edilmekte olan muhteşem Anemas Zindanları ile bitti.

Her katılılan İstanbul gezisi ile yaşadığınız şehri daha fazla hissetmeye başlıyorsunuz. Dilerim siz de Fener - Balat günlük gezisine katılacak zaman yaratabilirsiniz.

Tiyatro Penceresi

2006-01-02T15:42:00.000+02:00

Kantocu
İstanbul Şehir Tiyatroları oyuncularının sergilediği ve Haldun Dormen yazdığı müzikal "Kantocu" için Dormen "Cumhuriyetten önce ve Cumhuriyetten hemen sonra sahnelerimizde türlü sıkıntılar çekerek bizlere bu aydınlık yolları açmış sanatçılarımızı saygı ve sevgi ile selamlıyor, onlara "iyi ki varsınız" demeye çalışıyoruz." ifadelerini kullanmış.

Çok geniş va başarılı bir kadronun neşe içinde oynadığı oyundan bulaşan mutluluk ile sokağa fırladım. Çığırtkan rolündeki Mert Turak, Mari rolündeki Selen Uçer ve Rula rolündeki Selma Kutluğ'u çok beğendim.

Baba
Şehir Tiyatroları'nın sahneye koyduğu "Baba" İsveç'li oyun yazarı August Strinberg'e ait.

Toplumdaki kadın-erkek dengeleri, aile içindeki anne-baba-çocuk diyalogları, karı-koca ilişkileri, iktidar savaşları üzerine çok gerçekçi bir oyun. Baba " Adolf " (Kahraman Acehan) ev içindeki kadınlar hakimiyetinden dolayı ( karısı, kayınvalidesi, dadısı ) bunalmıştır. Kızının bu kadınlardan uzak, özgür benlik ile yetişmesini istemektedir. Oysaki karısı Laura ( Nilgin Kasapbaşoğlu) kocasının bu düşüncelerine şiddetle karşıdır. Bir çocuk üzerinde en çok kimin hakkı vardır? Bu çatışma o boyuta ulaşır ki ( bu aşamada kadınların bizans oyunları kapasitesini izliyorsunuz ) Laura kocasının bir "deli" olduğuna herkesi inandırır. -Sözde- deli olan kocasını -gerçekten- delirtmek için onu en zayıf damarından vurur; her kadın annedir ama acaba her baba "gerçekten" baba mıdır ? ( tabii oyun yazıldığı dönem olan 19. yüzyılda DNA testleri yoktu !!! )

Bütün oyuncular özellikle Kahraman Acehan ve Nilgün Kasapbaşoğlu'nun performansları çok iyi.

Kobay
Birkaç yıl önce Rumeli Hisarı Tiyatro Günlerinde gitmiştim Ali Poyrazoğlu'nun "Kobay" oyununa. Son derece hüzünlü ve etkileyici oyun bilimsel deneylerde kobay olarak kullanılan Down sendromlu bir çicekçinin öyküsünü anlatıyor...( Boğazdan arabesk çalarak geçen gezi motorlarının eşliğinde izlemek zorunda kalmıştık, o derece ki, bazen Ali Poyrazoğlu'nun sesini duyamadık. O gün, bugün Rumeli Hisarına oyun izlemeye gitmedim )

Ali Poyrazoğlu'nun İş Sanat'ta "Ben Eskiden Küçüktüm" oyunu sergileniyor şu an ama takip ettiğim kadarıyla bu sezon "Kobay"ı hiç sahneye konmadı.

Ful Yaprakları
Civan Canova Türkiye'de geçen ama evrensel kültüre hitap eden bir oyun yazmış. ( Türk kültürünün bağrından kopmuş bir oyun değil !! ) Üç karakterin sahne performansları; Madonna (Özlem Güveli), Kadın (Özden Çiftçi)ve Richard (Musa Uzunlar) ve kurgu bence başarılı. Dekor ve kullanılan teknoloji de oyuna "farklı" sıfatını katıyor.

Civan Canova: “‘Ful Yaprakları’nda günümüz insanının, sanal dünyanın “chat” ortamına sürüklediği yalnızlığını sahneden bilgisayarlarımıza taşımakta. İnternet aracılığıyla, sahte kimliklere bürünüp, olmak istedikleri gibi görünen insanların öyküsünü anlatırken, sesleri çıkmadığı halde, hayata haykırmaya çalışanlara ulaşmakta. Bu arada, seyirciyi hiçliğin kıyısında dolananların var olma uğraşlarıyla, hayatlarını yeniden yazma çabalarıyla yüzleştirmekte,” diyordu.

Sersemler Evi
İstanbul Devlet Tiyatrosu tarafından sergilenen Toby Wilsher'in İstanbul hayatına uyarlanmış "Sersemler Evi" yaratıcı, eğlenceli, çok iyi kurgulanmış. Beden dilleri ve maskeler çok başarılı. Değişik bir oyun izlemek isteyenler mutlaka gitmeli.

Kanlı Nigar
İstanbul Şehir Tiyatroları'nın Kanlı Nigar oyunu günümüze uyarlanmış hali ile müzikal, espirileri ile bayağı hoş vakit geçirtiyor ancak ses düzeni bir felaket, çoğunlukla şarkıların sözleri anlaşılmıyor. ( İlerleyen tarihlerde gittiğim Kantocu müzikalinde ses düzeni iyiydi. Belki de o güne özgü bir aksaklık yaşanmıştı) Bu durum bazen gerçekten can sıkıcı boyuta ulaşıyor ve sizi oyundan soğutuyor. Doğrusunu söylemek gerekirse Zihni Göktay'ın performansı ne kadar iyi ise, Ayşe Kökçü (Sarıkaya) Kanlı Nigar olarak bir o kadar memnuniyetsizlik yaratıcı idi.

Savaş ve Kadın
Harvard mezunu amerikalı psikolog ile savaş sırasında yaşadığı tecavüz sonrasında hamile kalarak akli dengesini yitirme boyutuna gelmiş bir bosnak kadının savaşı, Yugoslavya'yı, balkanları, Avrupa'yı, Amerika Birleşik Devletleri'ni : bütün dünyayı ve sistemi aralarında gelişen dostluk sürecinde sorgulamaları...

Şehir Tiyatroları'nın sahnelediği Savaş ve Kadın Romen oyun yazarı Matei Vısnıec'e ait. Başrollerde boşnak kadını Aslı İçözü, amerikalı psikolog Kate'i Gülen Karaman canlandırıyor. Muzaffer Berişa ise oyun boyunca akordiyonu ile bize balkan ezgilerini getiriyor. Düşündürücü, hüzünlendirici, güzel bir oyun.

Oidipus Sürgünde
Şahika ve Esat Tekand'ın kurduğu Studio Oyuncularından tek kelime ile muhteşem, hafızadan hiçbir zaman silinmeyecek kadar çarpıcı bir oyun.

Şahika Tekand Sofokles'in "Oidipus Kolonos'ta" eserinden uyarladığı ve yönettiği bu Antik Yunan Tragedyasında, beden dilleri ve ışık efektlerini metin ile öyle büyüleyici şekilde harmanlamış ki, oyun ilerledikçe kalp atışlarınızın ve vücudunuzdaki kan deviniminizin hızlandığını hissediyorsunuz.

Oidipus annesi ile onun gerçek annesi olduğunu bilmeden beraber olmuş ve babasını da onun gerçek babası olduğunu bilmeden öldürmüş, krallığını ilan etmiştir. Fakat gerçekleri öğrendikten sonra lanetlenmiş ve kendi gözlerini kör etmiştir. Oğullarından Polineikes'in ihaneti sonrasında ülkesinden sürülür. Annesinden olan kızları ( Antigone - İsmene) ile sürgünde sefil bir hayat geçirmektedir. Atina'ya gelir ve lider Thesus ve Atinalılardan şehirde barınabilmek için izin ister. Atinalılar Oidipus'un geçtiği heryere lanetini getirmesinden dolayı korkmaktirlar. Thesus Atinalıları ikna eder.

Bu arada Polineikes'in kardeşi, Oidipus'un diğer oğlu Kreon Polineikes'i tahttan eder ve babasının peşine düşer, Atina'ya gelir. Kreon Oidipus'dan kendisi ile gelmesini ister. Oidipus reddedince babasından kız kardeşlerini ister. Kızlar gitmek istemezler. Kreon Atinalıları tehdit eder ve iyilikle alamadığını geri dönüp zorla alacağını söyler. Atinalılar tehditlere rağman Oidipus ve kızlarını Kreon'a vermezler.

Sonrasında Polineikes da Atina'ya gelir ve babasından özür diler. Babasının desteği ile ordular toplayarak Kreon'a savaş açacağını söyler. Babası Oidipus onun ihanetini asla affetmeyeceğini söyler ve oğluna lanet okur. Polineikes babasının ölümü için okuduğu lanete meydan okuyarak kardeşi Kreon ile savaşa gider.

Metine dökmeye çalıştığım hikaye %100 görselliğe dayanan, ışık efektleri ve 16 kişilik koronun inanılmaz , çok ama çok farklı performansları ile sergileniyor. Bu oyun 21 Eylül 2005 de EX PONTO Festivalinde ( Ljubjana-Slovenya) seyirci oyları ile "En İyi Oyun" seçilmiş.

Müfettiş
İstanbul Devlet Tiyatrosu Gogol'un "Müfettiş" oyunu ile bizi hergün, her an karşılaşabileceğimiz insan tiplemeleri ile buluşturuyor. Kimisi zeki ama ahlaksız, kimisi uyanık ama korkak, kimisi saf ama fırsatçı,...Oyun boyunca, Rusya'nın küçük kasabasındaki bir avuç insana değil, aslında kendimize gülüyoruz. Zerrin Tekindor belediye başkanının karısı rölünde çok başarılı.

Tek Kişilik Düet
İstanbul Şehir Tiyatrosu'nun Oda tiyatrosunda sahneye koyduğu oyunun yazarı Tom Kampinski.

Başarılı bir keman solisti olan Stephanie ( Ayşen inci ) MS hastalığına ( Multiple Scelerosis- insanın merkezi sinir sistemi tutuklaştıran, iyileştirici değil sadece etkilerini yavaşlatıcı tedavisi mevcut olan ve sonu felçle biten hastalık ) yakalanması sonrasında sürüklendiği depresyonu, sahip olduklarını kaybetmekten dolayı duyduğu korkuyu, yaşama karşı kızgınlığını Dr. Feldman'ın ( Erdoğan Ersever ) kararlı soruları, sabrı sayesinde aşma çabasını nefesinizi tutarak izliyorsunuz.

"Yaşamın amacını nedir ?" ... Stephanie ve Dr Feldman'nın diyalogları yoluyla bütün seyirciye bu soruyu soruyor Tek Kişilik Düet ; cevabını da veriyor : "YAŞAMIN AMACI YAŞAMIN KENDİSİDİR.......YAŞAM SAVAŞININ TA KENDİSİDİR"

Bedrettin
İstanbul Devlet Tiyatroları'nın yine gerçekten güzel bir müzikal oyunu. Tarihimizin önemli karakterlerinden olan "Bedrettin" kimisine göre derin düşüncelere sahip bir filozof, kimisine göre ise saltanata karşı bir isyankar. Geniş kadrosu, müzikleri etkileyici. İnsan bu oyundan hem sanatsal, hem de bilgisel olarak aydınlanmış çıkıyor. Tavsiye olunur.

Çok Yaşa Komedi
İstanbul Devlet Tiyatrosu'nun Anton Çehov'un üç kısa oyununu içeren "Çok Yaşa Komedi" özellikle oyuncuları Zafer Alagöz, Zeynep Erkekli ve Galip Erdal'ın performansları bakımından çok ama çok başarılı. Klasikleri sevdiren bir oyun.

Ferhat İle Şirin
Nazım Hikmet'in Ferhar ile Şirin'i İstanbul şehir Tiyatrolarında sergilenmeye başladı diye duyunca hemen bilet aldım. İyiki de almışım. Oyuncuların performansı, kostümler ve dekor tam puan. Özellikle "Sultan Mehmene Banu" rölünde Aslı Nimet Altay muhteşem. Herkese tavsiye ederim.

Dosya
İstanbul Şehir Tiyatrosu'nun sahnelediği oyun Tuncer Cücenoğlu'na ait. Sistemin çarkları içinde varolmak; hele ki o sistem ahlaki sınırlarınızın dışında ise o kadar imkansızlaşır ki, bir anda herşeyinizi anlayamayacağınız şekilde kaybedebilirsiniz; aklınızı bile.

Sade dille yazılmış oyun, Özal'ın "benim memurum işini bilir" çarkına girmeyecek kadar doygun ve dürüst memurların başına gelebilecekleri, belki de gelmiş olanları anlatıyor.

Devlet memurunun başına gelenlerden dolayı karısını bile yolsuzluk yapanlarla işbirliği içinde olmakla suçlayacak kadar akıl sınırları içinden çıkması bence oyunun doruk noktasıydı.

Leenane'nin Güzellik Kraliçesi
İstanbul Devlet Tiyatrosu'nun Sumru Yavrucuk'a Avni Dilligil En iyi Kadın oyuncu ödülünü getiren "Leenane'nin Güzellik Kraliçesi" için tek şey söylenebilir : gitmemek hata olur. Sumru Yavrucuk'un oyunu sizi kavrıyor ve bırakmasını siz istemiyorsunuz.

İrlanda'da dağ köyünde yaşayan anne-kızın hayatlarına giren bir erkek yüzünden yaşadıkları sevgi-nefretini anlatan oyun İrlandalı Martin McDouagh'ın ilk eseri. Mc Donagh oyunu yirmi yedi yaşında sekiz günde yazmış.

ŞARAP KÜLTÜRÜ - Şarap Tarihi

2006-01-02T14:58:00.000+02:00

1

Şarap "vin, vino, wien..." ismi nereden geliyor? Tarih öncesi şarap, Soma denilen içki ile milattan birkaç binyıl öncesine gider. O zamanda Hindistan'da Veda ayinlerinde kullanılan, mayalı bir içkiydi ama bu "ölümsüzlük içkisi" asmanın şarabı değil Aslepias Acida bitkisinin suyuydu. Bu Soma içkisine "Vena" deniyordu. Çoğu Avrupa dillerinde "vin" (şarap) olarak geçen kelime Sanskritçe -sevgili- anlamına gelen Vena'dan türemiştir; Ruşçada "vino", Yunancası önce "woinos" sonra "oinos", Latincesi "vinum", İtalyanca ve İspanyolca "vino", Almancası "wien", İngilizcesi "wine", Fransızcası "vin" dir.

2

Şarabın tarihi ile ilgili olarak elimdeki kaynaklardan Uluslararası Şarap ve Bağcılık Kurulu Başkanı Robert Tinlot'un Önsöz'ü ile başlayan Jean-François Gautier' e ait "Şarabın Tarihi" , Andre Domine'nin " Şarap" ı ve Raci Bostancı'nın "Şarap Hakkında Herşey" ve Prof Dr. Ahmet Akteş - Araş Gör. Bahattin Özdemir'in "İçki Teknolojileri" kitapları arasında bazı farklılıklar var. Ben ortak noktaları almaya çalışarak yazacaklarımı mümkün olduğunca kısa tutacağım. ( Siz farklı şeyler okursanız bilin ki elimdekilerin ortak söylemlerini kullanmaktayım.)

3

Üzüm önce Kafkas Dağlarında karşımıza çıkar (vitis caucasica), ardından Mezopotamya'da üzüm yetiştiriciliği görürüz. Buradan, MÖ 3000'lerde cenaze törenlerinde kullanılmak üzere Mısır'a sıçrar. Üzüm yetiştiriçiliğinin Avrupa'da yayılmasında başrolü oynayan Yunanlılar, Sicilya ve tüm İtalya boyunca bilgilerini Romalılara aktarırlar, Galyalılarda üzümcülüğü Romalılardan öğrenirler.

4

Üzüm ve şarabın mitolojilerin kopmaz bir parçası olduğu biliyoruz.

Mısır mitolojisinde güneş tanrısı, evrenin yaratıcısı Ra, şarap ve sarhoşluğu yeryüzüne getirir. Ra insanlığı ( Yunanlıların Afrodit'i ) tanrıça Hathor'un gazabından koruyabilmek için, içine hoşluk ve sarhoşluk veren kan renkli bir içki yaratır. Mısırlılar şarabı Osiris'e ( Yunanlıların Dionysos'u ) adarlar ve bu ilahi stratejinin anısına, tüm bayramlarında, öküz başlı tanrıçanın koruyuculuğu altında şarabı baş köşeye koyarlar.

Yunan mitolojisinde de, iki anlatı vardır. Birincisi şarap ve sarhoşluk tanrısı Dionysos, karısını kendisine gönderdiği için kral Aenea'yı asma vererek mükafatlandırır. İkinci anlatıya göre göre kral Aenea'nın Stafilos ( yunancada üzüm salkımı demek) adlı çobanı bir keçisinin üzüm yedikten sonra çok neşelendiğini görüyor. Bunu gören Stafilos bu meyveyi sıkıp suyunu içmenin hoş olacağını düşünür.

Roma mitolojisine göre şarap, ekin ve asma tanrısı Satürn'ün bir armağanıdır. Romalılar bu tanrıyı bir elinde orak, bir elinde bağ bıçağı ile gösterirler.

Galya mitolojisinde de, Kelt icadı çam ağacından yuvarlak fıçı ve efsanevi içki bir şekilde tanrı Sucellus'ın koruması altındadır.

5

Üzüm ve şarabın toplumsal yaşamdaki yerini en ayrıntılı biçimde, daha çok bira tüketicisi olmalarına karşın Mısırlılarda buluyoruz.

İÖ 2500'lere uzanan mastaba duvar yazılarında Mısırlıların üzümü nasıl yetiştirdiklerini, ezim evine nasıl taşıdıklarını, şarap içmemnin bin bir türünü okuyoruz. Yüzyıllardır değişmeyen üzümü sıkma methodlarını bulanlarda Mısırlılardır.

Milattan yaklaşık yirmi asır önce Tutankamon zamanında şarap fıçılanması biliniyordu; her fıçının üzerinde içindeki şarabın yetiştirildiği bölge, yapım yılı, kimin tarafından yapıldığı, sahibinin kim olduğu, kimin mahseninde saklandığı, yani şaraba ait bütün bilgiler yer alır, bir bakıma şarap markalanırdı. Firavun ve yüksek sınıf bu etiketlemeyle Mısır'da hangi şarap iyidir, hangisi tercih edilmelidir anlarlardı. Örneğin Nil deltasından gelen şaraplar elbette yeğlenirdi ama Memphis şarapları da pek sevilen şaraplardı. Mısır'da şarap firavun ve yüksek sınıfa ait bir içkiydi, halk bira içerdi.

Nil Deltası'dan kalkan büyük kervanlar ve hızlı gemilerle bütün Akdeniz merkezlerine ilk şarap ticaretini de başlatan Mısır'lılardır.

6

Yunanlılar için şarap uygarlığı dil pelesengiydi, üzümü ve şarabı göklere çıkartırlardı.

Halk üzümle ilgili bütün bilgileri bir sanat haline getirmiş, Dionysos miti içinde yoğrulmuştu. Dionysos'un doğumu olağanüstüdür. İlk altı ay annesinin karnında, son üç ay babasının kasıklarında yatar. Bu biraz garip doğum Dionysos'un yarı tanrı sayılmasına neden olur.

Zeus'un yarı tanrı oğlu Dionysos diğer ölümsüzler ile birlikte Olympos dağında yaşamazdı. Bu nedenle Homeros metinlerinde Dionysos yer almaz. Ancak Dionysos'un yarı tanrı özelliği onun halk tarafından çok sevilmesi sonucunu doğurmuştu, halk onu kendilerine yakın hissederdi. Halkın onunla ilgili bayramlara katılması ve coşkusunun nedeni bu şekilde açıklanabilir.

Dionysos erişkin yaşa gelince çılgınca bir serserilik sonusu Anadolu'ya ve Orta Doğu'ya sürüklenir, bu topraklarda gizemli dinlerle haşır neşir olur. Kafkaslar'da bir süre yaşadıktan sonra Hindistan'da Ganj nehri kıyılarında bir yolculuğa çıkar ve buradan panterlerin çektiği bir arabaya binip üzüm kültürünü yaymak üzere Antik dünyaya gelir. Bu uzun yolculuk Yunan kıyılarına çıkışıyla noktalanır.

Dionysos elinde her daim yeşil kalan sarmaşıkla kaplı asası, başında asma yaprakları, çam kozalakları, sarmaşıklardan oluşan taci ile resmedilir. Önceleri bitki örtüsünün mevsimlere göre dönüşümünü, hasat toplama, ezme, sıkma olarak üzümün yaşamını simgeler. Tanrı daha sonra giderek üzümün ölümü ve şarabın doğumu haline gelir.

Antik Yunan'da akşam yemeği genellikle gün batımından sonra başlar ve iki bölümden oluşurdu; yemek denilen bölümde yemek yenirdi, ama ardından gelen symposion bölümünde tas tas şarap içilir, bütün sohbet ve gösteriler, çeşitli eğlenceler bu bölümde yer alırdı. Şaraba su katılırdı, su katılmadan içilen şarabın taşkınlıklara neden olacağı sanılırdı. O dönemde şarap tahta fıçılarda, keçi derisinden yapılmış tulumlarda ya da toprak anforalarda saklanırdı. Hava almasını engellemek için ağzı yağlı bezle kaplanırdı.

MÖ 4. yy'da yaşayan filozof bilim adamı Theophrastus üzüm çeşitleri, iklim ve toprak kalitesi arasındaki ilişkiye dikkat çekmişti. Antik Yunan şarabın kokusunu ve tadını geliştirmek için çeşitli baharatlar, bal, çam sakızı ve başka tat- koku sağlayıcı maddeler kullanmıştı. Bu zamanın Bordeaux'u olan Chios şarabı Mısır'dan, Rusya'ya çok geniş bir alana ihraç ediliyordu.

7

Şarap Antik Yunan'dan ticaret yolu ile Sicilya ve Güney İtalya'ya ulaşmıştır. Mitsel niteliği ve mistik bir içki oluşu nedeniyle otuz yaş altı gençlerin ve kadınların şarap içmeleri Roma'da ilk zamanlarda yasaktı. O kadar ki şarap mahsenlerinin anahtarına dokunanlar bile cezalandırılırdı. Kadınlara konulan bu yasak hıristiyanlık inancına geçildiğinde daha katılaraşak devam etti.

Roma'da şarap yemekte içilmezdi; şarap içmek bir törendi ve yemek sonrası comissatio denen zaman dilimide ya da gece boyunca içilirdi. Töreni yöneten "hoca,eğitmen" içilecek şarap miktarını ve bunun konukalar arasında nasıl pay edileceğini belirlerdi. Şarap amforalardan iki kulplu testilere aktarılır, testilerden kupalara dökülürdü. Kupa yerine keyif ehli Neron'un icadı olan cam bardak da kullanılırdı. Cam bardak önceden kaynamış suda çalkalandıktan sonra kullanılırdı. Buna karşın şarabın üstüne sıcak su eklemek daha hidjenik bulunurdu.

Sadece zengin Romalılar evlerinde şarap depolayabilirdi. Halkın kalanı şarap tacirlerine başvurmak ya da şarap tavernalarına ( vinariae) gitmek zorundaydı. Seçkin yurtaşlar asla vinariae'lere ayak basmazdı. Aynı uygulamaya Antik Yunan'da da görürüz.

Romalılar MÖ 600'de üzüm yetiştiriciliği ile yakından ilgilenmeye başlamışlardır. İtalyan şarabı kısa sürede Yunanistan dahil tüm Roma İmparatorluğu kaplar. Aynı dönemde Anadolu'da eski bir Yunan kolonisi olan Foça'dan göçenler Kelt ülkesi Galya'da ilk üzümü yetiştirirler. Üzüm yetiştirilen bölgelerde üzüm çekirdeği de besleyici tohumlar arasında sayılıyordu. Dönemin şarap ticareti merkezi Pompei'di.

Roma istilasındaki Galya ülkesinde önceleri daha çok bira tüketilirken zaman içinde şarap tüketimi artmş buna bağlı olarak büyük testi, masa testisi, taorak sürahi, toprak kupa, madeni kupa, kepçe, kevgir gibi alet edevatlar gelişmiştir.

MÖ. 125 öncesinde Romalılar Rodos-Provence koridorunu alırlar ve İspanya'ya özellikle Narbonne ticaret merkezi üzerinden ticarete başlarlar. Narbonne zaman içinde önemli bir şarap üretim noktası olur. O derece büyür ki italyan şarapları için hızla büyük tehdit oluşturur ve İtalyan şaraplarının ihracatının çökmesine neden olur.

Üzüm bağları giderek buğday tarlalarının yerini alması ekmek sıkıntısını başlatır. MS 90'lı yıllarda Roma İmparatorluğu çok zorlanır. İmparator Domitianus 92 yılında üzüm bağlarının sökülmesini emreder. Bu emir ancak 250'li yıllarda İmparator Marcus Probus tarafından kaldırılır. Probus en kısa sürede yokolmuş bağcılığı geliştirmek yanında Almanya ve Avusturya'da da bağcılık ve şarap üretimini başlatır. Bu dönemde Terier ve Bordeaux önemli ihracat merkezleri haline gelmiş, kendi lojistik ve finansal terminolojilerini kullanmaya başlamışlardır. Aynı dönemde Marsilya, Endülüs ve diğer İspanyol şarapları Roma'da revaşta değildir.

Arapların 700'lü yıllardan 1400'ün sonlarına kadar İspanyol toprakları üstündeki hakimiyeti şarap üretimini kısıtlamıştır.

Roma İmparatoru Konstantinus 313 yılında Milano fermanı ile Hıristiyanlığın özgürce uygulanabileceğini duyurur. Ökaristi ( Katolik ibadetinde İsa'nın eti ve kanını temsil ettiğine inanılan şarap ve ekmek dağıtımı ) temelinde biçimlenen Hıristiyan uygarlığı giderek şarap uygarlığı ile iç içe geçer. Batı Roma imparatorluğu'nun son dönemlerinde Wachau, Mosel vadisi, Rheingau, Pfalz, Burgundy, Bordeaux, Rhone vadisi ve Rioja önemli şarap merkezleridir.

Batı Roma imparatorluğu'nun 476'da çökmüştür. Kıyı şehirleri Cenova ve Venedik 13-14 yy da şarap ticaretinin merkezidir. Bu dönemde Floransa bölgesindeki ve bugün bilinen Antinoris ve Frescobaldis gibi bazı şarap üreticisi aileler isim yapmaya başlamışlardır.

8

Yeni Dünya'nın keşfi ...

İspanya uygruğuna geçen Kristof Kolomb'un Amerika kıtasını 12 Ekim 1492'de keşfinin ardından yurtaşı Cortez 1518 yılında Meksika'yı fethiyle İspanyol misyonerler Hıristiyanlığı yaymak için ülkeye gelirler ve amaçlarını gerçekleştirebilmek için şarap üretmeye başlarlar.

1767'de Meksika'dan sürülen ispanyol misyonerler Aşağı Kaliforniya'ya göçerler. Papaz Junipero Sera 1769'da "Üzüm Misyonu" nu kurar. Kalifornia şarap endüstrisi 19. yy sonlarına kadar bu misyonun İspanyol asıllı asma çubuklarını kullanacaktır. Kaliforniya'da ispanyol asıllı asmaların kullanımı phylloxera hastalığının gelişine kadar sürer. Hastalık Kaliforniya ve Avrupa bağcılığını çökertmiştir. Hastalık 1868'de ancak teşhis edilebilmiştir. Bağlar Fransa'da kullanılan ilaçla, karbon sülfüt çözeltisi ile kurtarılır ve ardından yerli asmalara yaprak bitine dayanıklı aşı uygulanır.

Amerika'da ilk içki yasağı derneği 1789'da kurulur. Bu tip derneklerin sayıları yarım asırda 8000'i aşar ve o derece güçnenirler ki, bu derneklerden birinin kurucusu dünyanın en zengin adamı John D. Rockefeller'ın Amerikan Kongresine yaptığı baskılar sonucu 18 Aralık 1917'de sarhoşluk verici içkilerin üretimi, şatışı, nakliyesi, ihracatı ve ithalatı yasaklanır. Üç eyalaet dışında 43 eyalat yasayı kabul eder. Ayin için gerekli şarabı üreten manastırlar dışında Amerika'da şarap üretimi yasaklanır. Ama bu yasak Amerika'da başka bir dönemin açılmasına neden olacaktır. Akın halinde gansterler; bottleleggers, yani içki kaçakçıları, sperakeasies yani yeraltı barları ve Rum Rov yani ünlü Sokak Romu dönemi başlar.

Kamuoyunun karşı çıkışıyla 5 Aralık 1933 günü anayasa değişikliği onaylanır ve içki yasağı kalkar. Sonuç ne olursa olsun bu dönem Amerikan şarapçılığı üzerinde nicel ve nitel ağır sonuçlar doğurmuştur. Bu dramatik deney şarapçılık mesleğini kendini toparlamaya iter. Napa vadisi'ni kapsayan Kaliforniya üzümcüleri Fransa deneyiminden esinlenerek markalama usulunün benimserler ve 1936 yılında Amerikan şaraplarını kalite normları haline getirirler. O günden beri Amerikan şarapçılığı yükselme eğilimine girmiş ve Avrupa ürünlerini zorlayabildiği zirvelere ulaşmıştır.

9

Türklerin Şarap Tarihi

Elimdeki yabancı kaynaklarda maalesef Türklerin şarabın öncüsü olduğuna dair hiçbir bilgiye rastlanmamakta. Kafkaslardan veya İran'da Perslerden Mezopotamya'ya indiği ki, bu da Sümerliler oluyor, Sümerlerden ise Mısırlılara geçtiği genel anlatımlar. Ancak Rıza Bostancı'nın "Şarap Hakkında Herşey" kitabında şu anlatım yer almakta :

.............Tarihin babası Heradot'a göre ise Babil' e inen Türkler, kurak ve çorak arazide bir süre tutunduktan sonra burada zeytinlikler, incirlikler be bağlar meydana getirmişlerdir. Türkler arasında şarabın yapılış tarihi bazı tarihçilerin söyledikleri gibi MÖ 3000 değil çok daha eskidir. Bazı Çin kaynaklarında Türkler şarabı Göktanrı'nın takdis ettiği mukaddes bir madde olarak tanımlarlardı. Mısır'da bulunan ve MÖ 3500 senelerine ait olan birçok kabartmada eski Mısırlıların bağcılıkla uğraştıkları ve mısır'a asma ziraati Orta Asya'dan gelmiş olan Türklerin getirdikleri anlaşılmaktadır. ........

Evet görüldüğü gibi Mısırlılara ve dolayısı ile dünyanın geri kalanına şarabı ya biz, ya da Sümerliler öğretti......yorumu veya hangisine inanacanız size kalmış. Belki Avrupa Türklere doğruları yazmayarak yine bir komplo kurmuştur.!?.:-) Ben Heradot okumadım, ama daha kendi tarihini iyi inceleyemeyen bizlerin, ne ara Mısır'daki Türkleri işaret eden kabartmaları veya Çin'deki kaynakları Çince öğrenip incelediğini de anlayamadım. ( Türkiye'deki hiçbir şarapçının da böyle bir bilinçli araştırma yaptığını zannetmiyorum. Bu para, zaman ve uzmanlık demek.) .........

10

Avrupalı yazarlar Kafkasya'dan Mezapotamya'ya inen şarap bilgisinin MÖ 3000-2500 arasında Mısır'a geçtiğini söylüyorlar. Kafkasya'dan Anadolu'ya inen Hitilerin tespit edilen varoluş tarihleri ise MÖ 2000. Dolayısı ile Kafkaslardan Mezopotamya'ya şarap kültürünü geçirenler Hititler olamaz. Ama yine bir Türk kaynak diyor ki ( İçki Teknolojileri - Prof Dr. Ahmet Akteş - Araş Gör. Bahattin Özdemir ) : ........Şarap Hititlerde para eden değerli bir mal olmuş ve herkes tarafından beğenilerek içilmiştir. Herkes tarafından içilmek istenmesi şarabın hitit sınrlarını aşarak dünyaya yayılmasını sağlamıştır . Hitit şaraplarının ticareti ile uğraşan Finikeliler tarafından adalara ve Yunanistan'a taşınmıştır. Asurlu tacirler ise şarabı Mezopotamya'ya götürmüşler ve kendileri de bağcılık ve şarapçılığı geliştirmişlerdir. ........

MÖ 2000 - 600 yılları arasında varlıklarını sürdüren Hititleri Asurlular yıkmıştır. Kısacası MÖ 3000'lerde Mısırların içtiği şarabı, MÖ 2000'lerde varolan Hitit ve Asurlular'ın Mısır'lılara nasıl öğretmiş ve dünyaya yaymış olduklarını ben anlayamıyorum.

Efendim böylece yukarıda yazılı olan bilgiler " Türklerin Şarap Tarihi Bilinmezi" olarak kayıtlarımıza geçmiş oldu. :-)

Barselona Notları

2005-12-21T13:15:00.000+02:00

Barselona'ya giderken önümdeki dört günü nasıl kullanacağımı planlamıştım. Seyahatten önce aldığım Barcelona kitabım bu şehir için dört değil ondört günün ancak yeterli olacağını bana anlatmıştı.

Barselona'da ne arıyorsanız bulabilirsiniz. Ben tarih, sanat, şehir dokusu, doğa arıyordum. Alışveriş arayanların ekstradan aldıkları 2-3 bavulu dönüş yolunda görünce onların da bu arzularının gerçekleştiğini anladım.

Ben Barcelona'yı 6 ana başlık altında inceleceğim;

- Ünlü mimarları Antoni Gaudi'nin eserleri ( La Sagrada Familia, Casa Mila, Casa Bogllo, Casa Amatllar, Casa Lloe Morera, Park Guell )

- Montjuic Bölgesi ( Katalunya Ulusal Sanat Müzesi - MNAC, Miro Müzesi, Olimpiyat Köyü, Katalunya Arkeoloji Müzesi, Botanik Bahçesi, Askeri Müze, Caixaforum - fuar merkezi )

- Rıhtım Bölgesi ( Kolomb anıtı, Denizcilik Müzesi, Las Ramblas caddesi, Cera ( Wax ) Müzesi, Katalunya Tarihi Müzesi, Barceloneta, Akvaryum, Maremagnum, Katalunya meydanı )

- Barri Gotic Bölgesi ( Sue Katedrali ve çevresi, Frederic Mares Müzesi, Palau de la Musica Catalana Rei Sarayı, Sant Jaume Sarayı, Santa Maria del Pi Kilisesi, Calcat Müzesi, Diocesa Müzesi)

- La Ribera Bölgesi ( Picasso Müzesi, tekstil Müzesi, Çikolata Müzesi, Santa Maria Del Mar Kilisesi, Ciutadella Parkı, Zooloji Müzesi, Modern Sanat Müzesi, Jeoloji Müzesi, Hayvanat bahçesi )

- Girona ( Katedral ve çarşı ) / Figueres ( Dali Müzesi )

Antoni Gaudi'nin eserleri;

La Sagrada Familia : Antoni Gaudi'nin 1891'de inşasına başladığı La Sagrada Familia'nın projesini şu an bir konsorsiyum yürütüyor. Barselona'nın simgesi haline gelen "Kutsal Aile"yi halk katedral olarak kabul etmiyormuş. Her yüzünün mimarisinin farklı olması ilk başta en dikkat çeken özelliği. Cennet kapısı doğadan ve iyimser çizgiler taşırken, cehennem kapısı keskin ve karamsar bir havaya sahip.(La Sagrada Familia'nın Gaudi tarafından yapılmış maketini Katalunya Tarihi Müzesinde görebilirsiniz. )Emsali olmayan, şaşırtıcı hatta şok edici bir şaheser. ( mutlaka görülmeli )

Casa Mila ( La Pedrera ): Gaudi'nin 1912'de tamamladığı ve işadamı Pere Mila i Camps'ın siparişi üzerine inşa ettiği bu sekiz katlı apartman dairelerinden ve büyük bir avludan oluşan binasının giriş iki katı sanat galeri olarak kullanılıyor ( Şansıma en sevdigim Hollandalı ressam Rembrandt'ın 400. doğum yılı nedeniyle bütün Avrupa'yı dolaşacak olan sergisi vardı ) Aldığınız tur kapsamında binanın 1 dairesini ve 2 katını farklı konseptler ile kulağınızda audio rehber ile dolaşabiliyorsunuz. Dolaştığınız apartman dairesi içindeki eşyaları ile sizi mimari ve günlük yaşamla buluşturuyor. İkinci katta Gaudi'nin mimari dehasını eserlerinin maketleri üzerinden görüp, bilgileri dinleyebiliyorsunuz. En son çatı katındaki teras bölümüne çıktığınızda ise kelimelerin anlatamayacağı bir mimari farklılık ile karşılaşıyorsunuz. ( mutlaka görülmeli )

Casa Batllo : Gaudi'ye tekstilci Josep Batllo'nun ailesi için sipariş ettği ve 1906'da bitirilen Casa Batllo Gaudi'nin bence Katalan modernizmini günlük hayata en güzel yansıttığı eseri. Doğayı baş esin kaynağı olarak kullanan Gaudi'nın bu eserini de İngilizce audio rehber ile dolaşabiliyorsunuz. Doğrusunu söylemek gerekirse dolaşırken ve özellikle çatıya çıktığımda ben çok heyecanlandım. ( mutlaka görülmeli )

Casa Amatller : Josep Puig i Cadafalch tarafından 1900 yılında bitirilen bina Casa Batllo'nun yanında ve Gaudi'nin çizgisinden o kadar farklı ki, iki binanın önünde durup "nasıl yani?" diye kendi kendinize soruyorsunuz .

Park Guell : Kont Eusebi Guell 1900 yılında Gaudi'ye Barselona'nın Kel Tepe olarak adlandırılan bölgesine bir park ve içinde 60 tane çok özel villa yapması üzerine sipariş veriyor. Park ve iki villa yapılıyor ancak birinci dünya savaşının başlaması nedeniyle proje tamamlanamıyor. Şu an içinde biri Gaudi müzesi olarak kullınılan iki villa, 3 kilometrelik yürüyüş parkuru var. Özellikle parkın giriş bölümündeki Gaudi heykelleri, terası ve su havzası oluşturmak üzere yapılmış sütunlu bölüm çok etkileyici. ( mutlaka görülmeli )

Montjuic Bölgesi;

Olimpiyat Köyü : 1992 Barselona Olimpiyatları şehre yeni bir nefes ve büyük değişiklikler getirmiş. Bu değişikliklerin en önemlileri de Montjuic Bölgesinde gerçekleşmiş. Eski stadyumun kapasite artırımı tepeden yeni tribünler ekleyerek değil, çevrenin doğal dokusunu bozmadan stadyumun zemini kazılıp derinleştirilerek sağlanmış. Ayrıca etrafa yeni spor kompleksleri inşa edilmiş.

Botanik Bahçesi : 1992 Barselona Olimpiyatları için dünyanın farklı bölgelerinden yüzlerce değişik bitki getirilerek Montjuic’un denize bakan yüzü ilginç bir Botanik Bahçesi haline dönüştürülmüş.

Miro Müzesi : Sabah 10:00’da açılan müzeye bu saatte gitmemin faydasını çıkıştaki sırayı görünce anladım. Modern Sanatın tarihçesini Kubistlerden, Futuristlere,Dadacılardan Rus Avant Garde’larına, Dışa Vurumçulardan Gerçeküstücülere kadar çok seçkin örneklerini görebileceğiniz bölüm dışında tabii ki Joan Miro’nun resimleri, heykelleri ile buluşabileceğiniz nefis müzeyi resim-heykel sanatseverleri –mutlaka görmeli-

Caixaforum: Barselona’nın tarihi binalar içine kurulmuş fuar alanı olan Caixaforum’da meraklısı için Otomobil Fuarı vardı. Ancak ben gezmek seçimimi komşusu olan Sanat Müzesi yolunda yaptım.

Katalunya Ulusal Sanat Müzesi ( MNAC ): Floransa’daki Uffizi'nin daha büyük, kapsamı geniş ve yorucu bir versiyonu olan müzeyi gezmem 4,5 saatimi aldı. ( Sakat belim beni hafiften yokladı ) Son bir saatinde Roma döneminden kalan freskleri yerleştirdikleri bölümleri çok hızlı geçtiğimi söylemeliyim.( Kapadokya benzerleri ) İngilizce audio rehber eşliğinde barok, klasik, modern dönem Katalan resim, heykel sanatının, dekorasyon stillerinin seçkin örneklerini ve milat öncesinden itibaren katalan tarihinden geniş para koleksiyonunu müzede görebilirsiniz. ( mutlaka gidilmeli )

Askeri Müze : Montjuic’un en tepesinde ve teleferikle ulaşılması tavsiye edilen müzeye zaman darlığından gidemedim. :(

Katalunya Arkeoloji Müzesi : Maalesef bu müzeyi de gezecek vakdim olmadı :(

Rıhtım Bölgesi;

Kolomb anıtı : Las Ramblas caddesinin sonunda ( sahil tarafı ) Kolomb anıtı 60 metre yüksekliğinde ve Colomb heykelinin parmağı ile işaret ettiği yön Amerika. Anıtın içindeki küçük asansör ile tepeye çıkılabiliyormuş. ( ister istemez görüyorsunuz )

Denizcilik Müzesi : Çok etkileyici olan Denizcilik Müzesinin içindeki gerçek boyutlardaki kadırgayı incelerken kulağınızdaki audio rehber size Osmanlı İmparatorluğu ile Avrupa donanmasının arasındaki tarihteki son kadırgalar ( toplam 400 kadırga savaşmış ) savaşını anlatıyor. ( İnebahtı Deniz Savaşı – 1571- Osmanlı yenilgisi ) Denizcilik tarihini maketler, gerçek kayıklar, tekneler, araç-gereçler eşliğinde günümüze kadar getiriyor müze. ( mutlaka görülmeli ).

Las Ramblas caddesi : Bizim İstiklal caddemizin üzerinde trafik akışı olan geniş versiyonu diyebileceğimiz Las Ramblas caddesinde tezgahlarda hediyelik eşyalar, çiçek vs. satıliyor. Yemek için restaurant alternatifleri ve bolca sokak ressamını etrafta görebiliyorsunuz.

Cera (Wax) Müzesi : Las Ramblas caddesinin sahil tarafında yer alan müzeyi de gezecek vakdim olmadı :(

Katalunya Tarihi Müzesi : Gezerken en çok eğlendiğim müze oldu. Dört katlı müzenin binası Palau del Mar. Katalan tarihini, yörede bulunan neolotik döneme ait ilk insan kalıntısından bugüne uygulamalı getiriyor. Özellikle ortaçağ bölümde şovalyelerin giydiği kıyafetleri ve kılıçlarını deneyebiliyor, gerçek boyutlarda hazırlanmış şovalye atına binebiliyorsunuz. ( Adamların o ağırlıktaki kıyafet ve silahlarla nasıl savaşabildiklerine inanamadım. Bırakın koşmayı, toplam ağırlığı tahminim 30 kiloyu aşan metal yığınını üzerimde ve kılıç da elindeyken zor yürüyebiliyordum. 1600-1700’lu yılları anlatan filmlerin duello sahnelerinde gördüğümüz, barutun bulunması ile geliştirilen ilk ateşli tabancaları da tek elinizle, dirseğinizi kırmadan kaldırmayı bir deneyin. İmkansız :) ( bu müzeyi mutlaka gezmelisiniz )

Akvaryum : Genelde çoğunluğun ilk dolaştığı yer olan Akvaryum'a ben gitmedim. Güzelmiş.

Barceloneta : Yazın geniş plajın turistlerin ve Barselona’nın yerlilerini akınına uğradığı belli. İki büyük yat limanı, IMAX Sinema bu bölgede. Kıyı boyunca özellikle deniz mahsulleri üzerine çalışan, masa ve sandaleyelerini dışarı çıkarmış sıra sıra restaurantlar var. Ayrıca La Barceloneta şehrin balık, meyve sebze satışlarının olduğu büyük hali, bizim Beyoğlu Çiçek Pasajımızın büyüğü. ( Yazın yüzmek, yılın bütün zamanları yemek yemek ve akşam üstü yürüyüşü yapmak için ideal bir bölge )

Maremagnum : Rıhtımdaki alışveriş merkezi çok büyük. Meraklısını memnun edebilecek nitelikte.

Katalunya Meydanı : Las Rambles'ın şehir merkezi tarafı Katalunya Meydanına açılıyor. Bu meydan etraftaki büyük alışveriş merkezleri ile meraklısının cenneti kabul edilebilir herhalde. ( Bu nitelikteki tek bir dükkana bile girmediğim için kalite, çeşit, fiyat üzerine hiç yorum yapamayacağım. )

Barri Gotic Bölgesi;

Eski Barselona’nın ticaret, din ve ekonomisinin merkezi olan Barri Gotic’te çok dar sokaklardan dolayı aradığınız yerleri ancak şans eseri bulabiliyorsunuz. Hele benim gibi yön bulma konusunda ciddi pürüzleriniz varsa “wellcome to the jungle”. El Call olarak isimlendirilen Musevi gettosu da bu bölgede. Dar ve çok bakımlı, iyi korunmuş sokaklarda bol bol yürüdüm.

Sue Katedrali ve çevresi : Barri Gotic bölgesinin merkezinde yer alan katedralin bulunduğu yer 6. yydan itibaren sürekli dini yapılanmaların merkezi olmuş. Şu anki haline 1298’de getirilmiş. Ancak süslemeleri ve detayının inşası 150 yıl boyunca devam etmiş. Gotik mimarisinin bence çok güzel bir örneği. Christmas arifesi olduğu için bütün Barselona’da olduğu gibi katedralin önü ve etrafı da hediyelik eşya tezgahları ile doluydu.

Frederic Mares Müzesi : İspanya’nın en önemli koleksiyoncusu Frederic Mares’in dinsel, Roma ve Rönesans dönemine ait parçalarının sergilendiği müzenin binası “Verger” eskiden baronların sarayı olarak kullanılıyormuş. ( gezemedim )

Rei Sarayı : Dar sokaklar arasında dolanırken özellikle aramadığım ve maalesef şans eseri bile olsa bulamadığım bir başka yapı. 15. yüzyıllardan kalan yapı şu an Roman Barselona ve Gotik Barselona olarak iki bölümden oluşan tarih müzesi olarak kullanılıyormuş. ( Keşke görebilseydim, kaçırdığıma üzüldüğüm bir yer )

Palau de la Musica Catalana: Tam “hah sonunda kayboldun” derken karşıma en çok görmek istediğim Palau de la Musica Catalana çıktı. 1905’de Orfeo Catala korosunun konserlerini vermesi için mimar Oscar Tusquets tarafından yapılmış olan konser salonunu Katalan rehberimiz eşliğinde yarım saatte gezdik. Yapı 1997 de UNESCO tarafından dünyanın en değerli mirasları arasına alındı. Benim gibi konser-konser salonu dostlarındansanız ve tabii ki eğer "bulabilirseniz" Palau de la Musica Catalana MUTLAKA GÖRÜLMELİ

Sant Jaume Sarayı : Bulunması kolay ve aktif olarak kullanımdaki Katalan devlet binası. Çok küçük bir bölümü halka açık. Dışından bakıp geçtim.

Santa Maria del Pi Kilisesi: 1300’lerde yapılan tipik Katalan Gotik mimarisi örneği olan kilise Sue Katedrali’nin bir küçüğü. İçinde 14 şapel var. Ben kiliseden çıkarken kabarık mini etek gelinlik ile komik smokin giymiş genç bir çift etraftakilerin pirinç yağmuru altında öpüşüyordu. Çok tatlı bir görüntüydü, hemen fotoğrafını çektim.

Calcat Müzesi: Ayakkabı müzesi. Rastlayamadım dolayısıyla gezemedim :(

Dıocesa Müzesi : Roma döneminden kalma duvar ve su yollarını bina içinde koruyarak çok ilginç bir sergi-eğitim merkezi yapmışlar. Yine şans eseri rastladığım bir yerdi. Siz "bulabilirseniz" gezin derim.

La Ribera Bölgesi ;

Şehrin en az gezebildiğim bölgesi. Ne diyelim “gelecek sefer artık" .....

Picasso Müzesi : La Ribera bölgesinde adam akıllı tek gezebildiğim yer Picasso Müzesi oldu. Yine dar bir sokakta yer alan müze gerçekten büyük bir bina kompleksinin içinde. Ana koleksiyonun dışında Picasso’nun karakalem çalışmaları ile şiir, oyun denemelerine ait eskizlerin yer aldığı bir sergi de vardı. Picasso’nun eserleri çocukluk-Barselona/ Madrid / Paris / mavi dönem / pembe dönem / Kubizm / Seramikler / Velausquez uyarlamaları gibi bölümlere ayrılmış. Bu müzeyi audio rehber eşliğinde gezemiyorsunuz. Ama İngilizceniz varsa duvarlarda dönemlere ait bilgiler veriliyor.

Tekstil Müzesi : Picasso Müzesinin kapı komşusu ama gezmedim.

Çikolata Müzesi : Gezmedim

Santa Maria Del Mar Kilisesi : Katalan Gotik mimarisinin bir başka güzel örneği. İspanya İç Savaşı ( 1936-39) sırasında çok zarar görmüş, biz restore edilmiş halini görebiliyoruz kısacası. Bu kilisede yıl boyu klasik müzik konserleri veriliyormuş yıl boyu. Vitrayları çok güzel

Ciutadella Parkı : Aşağıda yazdığım bütün müzeleri içinde barındıran şehrin en büyük parkı 1888 Evrensel Fuarı için yapılmış. Ne diyeyim, yanından bile geçemedim :(

Zooloji Müzesi : Ciutadella Parkı içindeki Müzeye girdiğinizde kendinizi adeta 19.yy Viktorya döneminde bir laboratuvarda hissediyormuşsunuz. Gidemedim. :(

Modern Sanat Müzesi : Ciutadella Parkı içinde yer alan müzede 1800-1930 tarihleri arasından eserlerin yer alıyormuş. Zamansızlıktan gezemedim :(

Jeoloji Müzesi : İspanyanın en büyük jeolojik koleksiyonunu, granit, kuartz ve radyoaktif taşları, çok çeşitli fosilleri görebiliyormuşsunuz . Burasını da gezemedim :(

Hayvanat bahçesi : Ciutadella parkının 32 dönümünü kaplayan Hayvanat Bahçesinde 400’ün üzerinde çeşit varmış. Gidemedim !!

Ayrıca şehrin farklı yerlerine dağılmış ve gezemediğim birçok farklı müze ve tarihi eser de vardı : Parfüm Müzesi, Barselona Futbol Takımının Müzesi, Seramik Müzesi ( Palau Reial de Pedralbes ), Kolomb Müzesi, Fen Müzesi, Pedralbes Manastırı, Liceu Tiyatrosu,........

Girona - Figuras

Girona : Katalunya'nın minyatür Venedik'i olarak kabul ediliyormuş. Ben daha çok Floransa'nın Ponte de Vechhio'sunun nehir kenarı ve civarına benzettim. Şehir Barselona'ya otobüs ile 1 saat uzaklıkta. Şehrin 18. yyda yapılan katedraline 100'e yakın basamak tırmanılarak ulaşılabiliyor. Güzel bir de çarşısı var. 1 saat civarında kaldığımız için çok detay göremedik. - Gidilmesi tavsiye olunur.-

Figuras - Dali Müzesi : Figuras en koyu Katalanların yaşadığı ve Salvador Dali'nin doğduğu kasaba Girona'dan yarım saat uzaklıkta. Figuras belediye başkanı kasabanın yanmış olan tiyatro salonunu 1960'larda Dali'ye müze yapması için veriyor. Dali'de hayatının tek aşkı olan eşi Gala ile beraber bu binayı hayallerin ötesinde bir sanat merkezine dönüştürüyor. Başka tek kelime etmeye gerek yok. Barselona'ya kadar gidip Dali Müzesini görmeyenleri şiddetle kınıyorum.!!! :) Kimisine göre bir deli, bana göre bir dehanın beyninin içinde dolaşmak fırsatı kaçırılmaz. MUTLAKA, MUTLAKA GİDİLMELİ

YEME

Tapas: Kalınca bir dilim ekmeğe buzdolabnızdaki kahvaltı veya sandviç malzemelerini kafanıza göre üstüste dizin. Alın size tapas. Günün her anı yenebilecek çok pratik bir atıştırma yolu.

Paella : Pirinç, tercihen safranla , içinde de bol deniz mahsulleri ( ahtapot, karides, jumbo karides, midye vs ) ile özel bakırdan pişirme kabında geliyor. Yam yam yam çok lezzetli ...........

Tortilla espanyola ; patatesli omlet, kahvaltıda güzel oluyor doğrusu.
Bunuelos: Bizim tulumba tatlısının ince ve bayağı uzuncasını kızartıp bolca şurupluyorlar ve bazen çikolata bazen de krema ile içini dolduruyorlar.

Bunlar benim denediklerim ama daha birçok pirinç, patates, sarmısak kullanılarak yapılan etli, sebzeli , balıklı özel yemekleri var.

İÇME :

Şarap : Benim İspanya'dan tek getirdiğim şey bolca şarap oldu. Market raflarında farklı üzümlerden farklı fiyatlarda tabii ki bir sürü çeşit var. ( Beyazlar chardonnay , kırmızılar ise merlot, cabarney sauvignon ve tabii rioja ağırıklı )
Rioja : İspanya'nın yöresel siyah üzümleri 'tempranillo' düşük aside oranına, orta derecede alkole sahip ve çok koyu renkli. Rengini açmak için tahta içinde yaşlandırılarak renksiz 'garnacha tinta' üzümü ile karıştırılıyor. Rioja meyve aromalı ve benim çok sevdiğim bir kırmızı şarap.
Cava : Şişede fermante edilen Cava özünde fransız methodları ile üretilen bir köpüklü şarap. Fransızların şampanyası ile catalanların köpüklü şarabı cava arasındaki farkların kaynağı kullanılan üzüm, üzümün yetiştirildiği toprağın cinsi ve tabii iklim. Cavanın şampanyadan en büyük farkı ise en kısa sürede tükeltilme gereği. Şimdi aldım 2 sene sonra içeyim dememelisiniz, bekletmeye gelmiyor.
Santgria: İdeal yaz içeceği olarak tüketilen Santgria'nın ana malzemeleri kırmızı(belki roze) şarap, bol buz ve tercihen portakal dilimleri, ananas suyu,likör ve toz şeker. Sürahiye koyup karıştırıyorsunuz, oluyor Santgria. İçimi gerçekten hoş olan Santgria bardakta göründüğü durmuyor, içerken dikkat. ( eklenen şeker alkol etkisini arttırıyor.)

BAŞLARKEN...

2005-12-18T13:59:00.000+02:00

Sözden hareketle yazı üretmek, ( Sözler geçici yazı kalıcı değil mi?)

Görmekten hareketle yazı üretmek, ( Gördüğü üzerine düşünmedikçe insanın havyandan ne farkı kalır, hele bir de yazıya dökebilirse gördüklerini; şahane değil mi?)

Bilgiden hareketle yazı üretmek, ( Okuyoruz, öğreniyoruz, bir de yazarsa kendince insan kalan bilgiyi hafızadaki, kaybetmez asla sarfettiği emeği değil mi?)

Hafızadan hareketle yazı üretmek ( Bireysel depomuz beyin siliyor gereksizin yanında gerekliyi de çoğu zaman; duyguları, düşünceleri, geçmişi...bir dur demek lazım sanki değil mi? )